Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

ENGELS058 - Weerwolven

Een sage (mondeling), woensdag 09 mei 1962

Hoofdtekst

Weerwolven:
Op de boerderij Gravenhof in Kessel-Dorp had men vroeger enige knechts. Een daarvan, goed voor zijn werk, deed wat geheimzinnig. ’s Avonds na het eten werd gezamenlijk rozenkrans gebeden. Deze knecht echter bad nooit mee, streek zich weg naar buiten, en bleef tot na twaalven zoek. De boer sprak met zijn andere knechts af, hem eens na te gaan. Hij liep over de weg langs de Maas richting Hout-Oijen. Halfweg tussen deze gehuchten klom hij in een boom, die daar op de oever stond, ontkleedde zich helemaal, en hing zijn kleren in de boom. Naar beneden gekomen, schudde hij zich als een hond en veranderde op slag in een weerwolf!
Er werd op de boerderij raad geslagen met kapelaan van Haaff, en er werd afgesproken, dat men hem de volgende keer zijn kleren zou weghalen. De andere knechts vreesden, dat de weerwolf hun daarbij kon verrassen. Daarom stuurde de boer na het eten de betreffende knecht met een boodschap naar een boerderij in de richting Eyck. Hij beloofde dit te doen. Hij ging echter weer dezelfde weg, en toen het weer zover was, haalde men de kleren weg, en bleef in de buurt op een verdekte plaats afwachten. De weerwolf kwam na verloop van het spookuur terug, klom in de boom, en zocht vergeefs naar zijn kleren. Hij kroop op iedere tak, en begon te huilen en te jammeren: “Waar zijn toch mijn kleren? Geef me mijn kleren!”
De boer kon het niet langer aanhoren, en zei: “Gooi hem maar het hemd in de boom.” Toen vluchtten de mannen naar huis. De kapelaan gelastte, de veldoven gloeiend heet te stoken. Hij zocht de zakken na en vond een klein toverboekje. Toen de knecht was gearriveerd, werd hij door zijn collega’s vastgegrepen. Onder het bidden van bezweringsgebeden gooide de kapelaan het boekje in de oven.
De knecht probeerde zich onder geschreeuw van: “Mijn boekje! Geef me mijn boekje terug,” los te rukken, stak zijn hand in het vuur en zou er zelf in zijn gekropen, als ze hem niet stevig vast hadden gehouden.
Toen echter tegen wil en dank het boekje verbrand was, verzuchtte de knecht: “Gelukkig! Nu ben ik van de betovering verlost!” Sindsdien leidde de knecht een voorbeeldig leven, en bleef nog lang op de boerderij de Graaf.

Onderwerp

SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)    SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband)   

Beschrijving

Knecht onttrekt zich aan het 's avonds gezamenlijk rozenkrans bidden, en blijft tot na twaalf uur weg. Het blijkt dat hij ergens in een boom klimt, zich uitkleedt, en nadat hij zich schudt als een hond, verandert in een weerwolf, Na beraad met een kapelaan volgt men hem, worden zijn kleren meegenomen, en verbergt men zich. Na het spookuur komt hij terug en roept om zijn kleren. De kapelaan die een toverboekje in de kleren heeft gevonden, laat de oven opstoken. Bij aankomst van de knecht pakken de anderen hem vast, en de kapelaan gooit onder het bidden van bezweringsgebeden het boekje in het vuur. Na het verbranden van het boekje is de knecht verlost van de betovering.

Bron

Collectie Engels, verslag 3, verhaal 21 (Archief Meertens Instituut)

Naam Overig in Tekst

Gravenhof    Gravenhof   

Kessel-Dorp    Kessel-Dorp   

Hout-Oijen    Hout-Oijen   

van Haaff    van Haaff   

van Haaff    van Haaff   

Naam Locatie in Tekst

Maas    Maas   

Eyck    Eyck   

Graaf    Graaf   

Gravenhof    Gravenhof   

Kessel-Dorp    Kessel-Dorp   

Maas    Maas   

Hout-Oijen    Hout-Oijen   

Eyck    Eyck   

Graaf    Graaf   

Plaats van Handelen

Kessel    Kessel