Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

CBAK0210

Een mop (mondeling), woensdag 02 oktober 1901

39.jpg

Hoofdtekst

Er leefde in den omtrek van Broek een jonge dominee. Toen hij een half jaar getrouwd was, verloor hij zijn vrouw. Hij deed toen de gelofte dat hij iederen avond in de kerk voor haar ziel zou bidden. Den eersten avond na de begrafenis gaf hij den koster order, alles in orde te maken alsof er preek was, en hem dan den sleutel te bezorgen van de kerk. Hij mocht evenwel geen licht aansteken.
's Avonds ging dominee naar de kerk. Den tweeden avond weer zoo. Zoo ging het den derden, vierden, vijfden avond, tot het den koster begon te verdrieten. Hij besloot dus eens te kijken wat dominee in de kerk deed. Hij verborg zich daarom in de banken en gaf zijn oogen de kost.
Hij hoorde dominee bidden voor zijn vrouw en ten slotte eindigen met de woorden: "O lieveling, mocht ik maar bij u zijn."
Met dit slot eindigde hij iederen avond en hierop bouwde de koster zijn plan om van het lastige kerk in orde maken en sleutel bezorgen af te komen. Den volgenden avond verborg hij zich weer in de kerk, maar geheel in het wit gekleed met nagemaakte vlerken.
Toen dominee eindigde met de woorden "O lieveling, mocht ik maar bij u zijn", riep hij uit met een grafstem: "Dat kan gebeuren, maat."
Verschrikt keek dominee naar den kant van waar het geluid kwam en zeide: "Wie zijt gij, die mij aldus toespreekt?"
"Ik ben den engel Gabriël," zei de koster, "en als je mee naar je vrouw wilt, moet je maar in dezen zak kruipen."
Dat gebeurde. De koster bond de zak toe en ging er mee an de sjouw. Maar waarheen? Hij kwam bij het huis van Jan Parlekiet en toen zette hij dominee in een schuitje dat daar lag.
"Nou gaan we varen," zei hij, "en als je een bietje nat wordt, komt dat van de wolken."
Tegelijk hoosde hij water over de zak. Zoo roeide hij een eindje voort, zonder nog te weten wat hij verder doen zou. Daar zag hij bij den ouden Krijn van Keulen licht op. Die was an het kaartspeulen.
"Nou komme we in den voorhof van de hemel," zeid'ie: "Nou hoor je stemmen, die je niet verstane, maar dat zel wel beteren."
Meteen gooide hij dominee in het eendenhok. De eenden begonnen natuurlijk te kwekken dat het een aard had.
Op dat geluid sprongen Krijn van Keulen met zijn maat op en riepen: "Daar heb je waarachtig de eendendief weer!"
Bij het licht van een lantaarn zagen ze een zak waar ze op lossloegen. Eindelijk sprong de zak los en dominee sprong er uit.
"Wel dominee," zei Krijn, "wie had gedacht dat jij een eendendief was? Maar nou zel je me de eenden van laatst ook betalen."
Wat hij ook batterde, de portemonnaie moest voor den dag.
Doornat, krimpend van pijn kwam hij 's nachts om twee uur thuis. Zijn meid deed hem open en dominee ging naar bed.
Den volgenden dag kwam de koster weer de sleutel brengen.
"O, o," zei de meid tegen hem: "Wie had dat van dominee gedacht? Daar is hij vannacht om twee uur thuis gekomen. Hij is bepaald bij de hoeren geweest en toen er uitgesmeten. Want hij was kreupel, vol blauwe plekken en de beddeveeren zaten nog op zijn jas."
De koster zei niets, maar dacht zooveel te meer. Een poos later kwam de meid zeggen dat dominee voortaan niet meer in de kerk bidde.
(Broek)

Onderwerp

AT 1737 - The Parson in the Sack to Heaven    AT 1737 - The Parson in the Sack to Heaven   

ATU 1737    ATU 1737   

Beschrijving

Dominee die zijn vrouw heeft verloren bidt iedere avond in de kerk voor haar ziel. De koster moet de kerk als voor een kerkdienst inrichten en de sleutel brengen, waar hij na een tijd van af wil. Hij verbergt zich in de kerk in witte kleing en een paar vlerken, om wanneer de dominee zegt dat hij samen zou willen zijn met zijn vrouw, te roepen dat dat kan als hij in de zak kruipt hij hem naar de hemel zal brengen. Dominee kruipt er in, de koster roeit met hem naar een eendenhok, en gooit hem bij de eenden die beginnen te kwaken. De eendenhouder meent de eendendief te pakken te hebben en slaat op de zak in. Dominee wordt als dief gezien en moet de schade vergoeden. Hij komt nat en gewond thuis. De volgende dag vertelt zijn dienstmeid die hem heeft binnengelaten, dat hij naar de hoeren moet zijn geweest, gezien zijn toestand en het feit dat de beddeveren nog op zijn jas zaten. De dominee besluit niet meer in de kerk te bidden.

Bron

Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)

Motief

K842 - Dupe persuaded to take prisoner‘s place in a sack: killed.    K842 - Dupe persuaded to take prisoner‘s place in a sack: killed.   

Commentaar

2 oktober 1901
Zicht op de boerderij van D. Schuurman onder "Beeld".
The Parson in the Sack to Heaven

Naam Overig in Tekst

Jan Parlekiet    Jan Parlekiet   

Krijn van Keulen    Krijn van Keulen   

Naam Locatie in Tekst

Broek    Broek   

Gabriël    Gabriël   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21