Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

TINNEV206

Een mop (boek), (foutieve datum)

Hoofdtekst

192.
Bart van Bindsbergen
't Was is op een vasselaovend, heel lang geleje. En zo dat tan vroeger ging, dan moester wos gebraoie worre, en ok wel pannekoek. Want die minse harre eiges geslach; en dan trokke ze daor vasselaovend, net veur de vaste, dan trokke ze daor goed aan.
Doe weure der is een paar jonges, een stuk of drie, en die harren 't toor ok met mekaar oaver. "Jao", zeie ze, "'t is oaveral wos, oaveral wos, en wi'j kriege noait gin wos. Wi'j slachte niet; moeder hè ga gin wos". "Jao", zeit ten ene, "ik was laats is bi'j den domenheer en dén brochte ze zovöl wos; dén hieng de wos ien de schossteen um te dreuge. Dén hétte zat". "Ja, dat zal wel, mao hoe kòm ie daor aan?" "Zòwwe 't tan is waoge?" "Ja, mao dat is nog al wat", zeie de andere jonges. "Vanaovend at 't een betje donker wödt, um een uur of ach, dan gao we de nao toe. Dan lao we ons ien de schossteen zakke". "Wie dörf ter ien?" "Dan doe we lotte trekke". "Jao, lao we dat dan mao doen". Harre ze lotte getrokke. Eén van de drie ha drien gemot.
's Aoves um een uur of half ach, 't was al donker gewes, zi'j op 't huus van den domenheer op aan. Daor had zon tuintje umhèèr gelège met struuk en grei. En toe, ja; daor konne ze op tat platte dak klimme; en van dat platte dak konne ze zo ien de schossteen kòmme. Vroeger weure die schosstene heel wied, wen daor zat een vuurhèèd onder; dat was gin kachel. Den damp mos taor netuurlijk goed deur könne. Dat nume ze tegewoordig een open haard; mao daor konnie vroeger een mooie plaat, een iezere deur, kòj daor veurschroeve. Ze weure der op aan gegaon. Den ene mozze ze een touw um 't lief binde. Zi'j laoten um de netjes ienzakke. Toe harre gezeid: "Ak now schud, dan zink te bi'j". "Ja, das goed, das goed".
Net zo lang toe vuulte daor de wos al hange met de vuut. Nog een endje, nog een endje. Toe wasse de bi'j. Toe schutte aan 't touw. Mor now schutte een betje had, toe velt tat touw ien de schossteen. "Hoeoe", zeite, "jonges ik zin 't touw kwiet". "Gi'j hét te had getrokke". "Hoe mokte dan met doen? Hoe mokte dan met doen? Now kankte ga niemeer uutkòmme". "0", zeie de jonges, "wi'j wodde bang; mao wi'j gaon". En daor zatte allenig ien de schossteen.
Toe denkte: "Hoe mok taor met doen? Dalijk, um een uur of half nege dan kömp te meid; die mik altied de koffie gaar veur den domenheer. Ik blief mao zitte; ik zal wel is kieke. Ik gleuf ak de meid mao bang maak; probiere".
Endelijk 't les daor kömp Katriene aan. "Zo", ha ze gedoch, "now zak is gauw 't vuur aanmake, en gauw een lekker pötje koffie zette". En toe was de jong beginne te stampen ien de schossteen en beginne te gromme. En daor Katrien de keuken uut en dat nao den domenheer toe. Toe denkte: "Potdome nog aan toe, now mok mien goed zwat make".
Katrien geet nao den domenheer toe. Toe zeit ze: "Domenheer, kom toch is gauw; daor zit wat ien de schossteen; 't geet ter hèèr; of 't een gees is, of wat 't is; mor ik dörf te niet meer nao toe". "Och wat", zeit den domenheer, "Katriene, dat is toch gekheid. Mor afijn, ik zal efkes metlope". Den domenheer die geet tan met nao de keuke. Toe dén jong dat mark toe beginte weer te gromme, en te stampe, en te slaon met te armes. "Ho", zeit den domenheer, "dat is niet zuiver. Haalt mien dén kleinen bibel mao. Hi'j leit taor op te kas". Katriene den bibel gehaald. Toe denk Jan: "Goddome, attat mao goed geet". En toe den domenheer aan 't lèzen ien den bibel; mao daor gebeurt niks. Net zo lang toe zeite tege Katriene: "Gao mien dén groten bibel is hale. Daor zak um wel met klaor make". En toe dén groten bibel gehaald. En toe steette zachjes te lèze en te bèje. Enkel te les harre gezeid: "Duvel, ik bezwèèr ow bi'j de naam van God". Toe had Jan godoch: "Hoe mot tat now? Wettie wat: Domenheer, maak te deur los of ik maak ow kepot". En toe worre ze zo bang. En Katriene die kruup al achter den domenheer. Toe denk Jan: "Gauw een stat make da ze denke dak een duvel zin". Den drääit gauw dat touw um 't lief hen en mik zich hèvig zwat; en de pet oaver de ore. Den domenheer had weer gezeid: "Duvel, ik bezwèèr ow ien de naam van God". Jan zeit: "Domenheer, maak de deur los of ik maak ow kepot". Jan liet zich ienens uut de schossteen zakke en renne deur de keuke nao bute. "Hoeoe", zei Katriene, "hoeoe"; en zi'j de deur uut. "Hoeoe", zeit den domenheer, "wat hét tén een lange stat. Dat was vas een oldvader".
Jan had de wos onder de jas. Mao hi'j zuut gin mins meer. De jonges die zaggen um aankomme en zeie "God jong". "Gillie konne der ook niks aan doen. Mor ik heb de wos onder de jas; kom mao". En toe zin ze met eur drieën achter de struuk gegaon. Daor hemme ze den buuk goed vol wos geëte, en toe harre die ok vasselaovend.
Bron: Dorus Cornelesen.

Onderwerp

AT 1776 - The Sexton Falls into the Brewing-Vat    AT 1776 - The Sexton Falls into the Brewing-Vat   

ATU 1776 - The Sexton Falls into the Brewing Vat.    ATU 1776 - The Sexton Falls into the Brewing Vat.   

Beschrijving

Op vastelavond wordt overal worst gebraden en een paar arme jongens willen ook worst, weten dat de dominee er heel wat in zijn schoorsteen heeft hangen en gaan er 's avonds heen. Jan laten ze aan een touw door de schoorsteen zakken, maar het touw valt en hij kan niet meer omhoog. De anderen gaan weg en als de meid komt, laat hij Katrien schrikken. Ze rent naar de dominee, zegt dat de duivel in de schoorsteen zit. Jan maakt zich zwart, wikkelt het touw om zijn lijf. De dominee leest uit de bijbel en Jan roept: "Dominee, maak de deur open of ik maak je kapot!" Dan rent Jan de keuken uit en de dominee griezelt bij het zien van zijn lange staart. Jan komt met de worst bij de anderen en zo hebben ze toch een vastelavond.

Bron

Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.161-163.

Commentaar

The Sexton Falls into the Brewing Vat

Naam Overig in Tekst

Jan    Jan   

Katrien    Katrien   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:20