SINVNS29 - De lange winter

De lange winter
D'r was r's een boerewerkman. Die had 'n vrouw, die was erg dom. En ie had 'n varken. 't Lag in de boet, die achter teugen 't huis anbouwd was.
's Eives kon de vrouw niet in sleip kome van 't beist, want de bedstêe was teugen dezelfde weig an as de varkensboet.
"Man," zai ze dèn, "wat moete we toch mit dat varken? 'k Wou, dat 't mar vort was! 't Lait te gnorte en te skure teugen de weig... ik hew nag gien oug dicht dein."
"Dat varken is voor de lange winter," zai de man en ie keerde z'n gezicht nei de weig en sliep weer deur.
Op 'n kouwe dag was de man nei de bure, om z'n mes te slaipe. 't Varken most er ân. Deer hoorde de vrouw morrele an de klink. De deur worde open dein en 'n magere hand stak nei binnen.
"Och, vrouw, hew meelaie, 'k bin zô koud en 'k hew zô'n honger."
Nou was de vrouw wel dom, mar erg goed van hart. En ze zai: "Kom d'r in en doe de deur dicht, want dat trekt."
In de weuneng kwam 'n hele lange, ouwe bedelaar mit 'n witte beerd en stuntelig van de koud. Haistak er erg hufterig in.
Ze keek teugen 'm op, zô lang was ie.
"Gut man," zai ze, "gaan zitten en warm je. Hoe hiet je?"
"Ik hiet Winter," zaid-ie.
"Nou, den bin 'k blaid, dat je komen binne. M'n man hèt 'n varken voor je bewaard. 'k Hew er lang genog last van had. Gaan mar mee, 't is in de boet!"
En zô ging de lange Winter mit 't varken vort.
(Noord-Holland, Hauwert; in 1892 uit den mond van een arbeidersvrouw opgetekend door M. Zwaagdijk; vgl. Eigen Volk IV, blz.246.)

AT 1541 - For the Long Winter    AT 1541 - For the Long Winter   

ATU 1541 - For the Long Winter.    ATU 1541 - For the Long Winter.   

Op klacht van vrouw dat ze niet kan slapen door het knorren van het varken zegt haar man dat het varken voor de lange winter is. Als haar man niet thuis is geeft ze het varken mee aan een bedelaar die lang van gestalte is en die zegt dat hij Winter heet.

J.R.W. Sinninghe: Vijftig Nederlandse Sprookjes, Amsterdam 1942, p. 56-57

Winter    Winter   

Hauwert    Hauwert   

2013-03-01 14:46:20