CJ001213

Der stie in dief op it tsjerkhôf op syn maet to wachtsjen. Syn maet soe in skiep stelle en dat soe hy slachtsje op it tsjerkhôf. De dûmny syn pasterije grinze oan it tsjerkhôf. Doe't dy dûmny dy nachts foar 't finster stie, seach er dêr op it tsjerkhôf hwat biwegen en hy tochte: Dat is in spoek. Dêr wol ik hinne.
Mar dûmny roan noait, hwant hy miende, dat er glêzene skonken hie. Hy liet him altyd drage troch syn buorman. Hy stjûrde syn frou nei buorman ta. Dy kom en hy nom dûmny op 'e rêch. Sa roan er nei it tsjerkhôf ta. De dief seach harren oankommen en tocht net oars, of dat wie syn maet mei 't skiep op 'e rêch en hy rôp: Kom, hast him dêr al? Ik sil him gau de hals útsnije. Ik ha 't mes al skerp.
Doe woardde dûmny sa binaud, dat hie liet him fan 'e rêch ôfglide en hy stoude nei de pasterije ta.
Sûnt hied er gjin lêst mear fan glêzene skonken.

AT 1791 - The Sexton Carries the Parson    AT 1791 - The Sexton Carries the Parson   

ATU 1791 - The Sexton Carries the Clergyman.    ATU 1791 - The Sexton Carries the Clergyman.   

Een man staat op het kerkhof te wachten tot zijn maat met een gestolen schaap terugkomt dat ze daar willen slachten. De dominee ziet iets bewegen op het kerkhof en wil er naar toe. Zijn buurman draagt hem, net als altijd, want domine meent dat hij glazen benen heeft, op zijn rug naar het kerkhof. De dief meent dat het zijn maat is met een schaap op de rug, en roept dat hij hem de hals zal afsnijden, dat het mes scherp is. Dominee wordt zo bang dat hij zich van de rug af laat glijden en naar huis rent. Daarna heeft heeft geen last meer gehad van glazen benen.

Collectie Jaarsma, verslag 12, verhaal 13 (Archief Meertens Instituut)

26 januari 1966

Later nog eens verteld: zie CJ017005.

The Sexton Carries the Parson

2013-03-01 14:46:21