CJ001402

Yn 'e Harkema hâldden se froeger hoannegefechten op sneinto-middei. Guon hâldden der in keppeltsje hinnen mei in hoanne op nei. Sy kommen op 'e heide byinoar en elk nom in hoanne mei. Dy hoannen moesten inoar bite. Dy syn hoanne it bêste bite woe dy hie it woan. Myn pake Hindrik Ophuis wie in tsjoenster (vrouwelijke vorm), en in great dogeniet. Hy gong hinne en die syn hoanne griene sjippe ûnder 'e wjukken. Dat spatte de oare hoannen yn 'e egen. Dan koenen dy neat mear sjen en dus net mear pikke. Foaral yn 'e Smoarhoeke wie dit gebrûk.

Sinsag 0750

Vroeger werden er in Harkema hanengevechten gehouden. Iedereen neemt zijn eigen haan mee en de haan die het beste de andere hanen kan pikken heeft gewonnen.De grootvader van de verteller is een tovenaar en een deugniet. Hij doet groene zeep onder de vleugels van zijn haan. De zeep spat in de ogen van de andere hanen, zodat ze niet meer kunnen zien en dus ook niet meer kunnen pikken.

Collectie Jaarsma (archief Meertens Instituut), verslag 14, verhaal 2

3 februari 1966

Andere Zauberei

Hindrik Ophuis    Hindrik Ophuis   

Harkema    Harkema   

Smoarhoeke    Smoarhoeke   

2013-03-01 14:46:21