Hoofdtekst
Yn it sterfhûs docht men in doek oer de spegel hinne, hwant oars rint de spegel mei triennen. De spegel treurt, moat jy wite, en dan is de spegel wei.
De kouwe mei de fûgel mat út 'e keamer wei, oars gûlt de fûgel him dea.
De kouwe mei de fûgel mat út 'e keamer wei, oars gûlt de fûgel him dea.
Beschrijving
In het sterfhuis legt men een doek om de spiegel heen, ander gaat de spiegel huilen. De spiegel treurt dan. Men moet ook een doek over de vogelkooi leggen. Als men dit niet doet dan zal de vogel zich doodhuilen.
Bron
Collectie Jaarsma (archief Meertens Instituut), verslag 14, verhaal 25
Commentaar
3 februari 1966
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21