Hoofdtekst
Op 'e Dunen by Harkema wienen yn 'e nacht by ljocht moannewaer arbeiders oan 't ierappelmoljen (dat is sels jirpels fan in oar opgrave, dus stelle).
Ynienen kom der in greate, swarte houn deun by harren. Dy hie greate, gleone eagen. En dy houn bigoun ek to moljen.
Dit doocht net, sei ien fan harren. Dat is de kweade. Allegearre woarden se deabinaud en sy setten it op in rinnen.
Ynienen kom der in greate, swarte houn deun by harren. Dy hie greate, gleone eagen. En dy houn bigoun ek to moljen.
Dit doocht net, sei ien fan harren. Dat is de kweade. Allegearre woarden se deabinaud en sy setten it op in rinnen.
Beschrijving
Arbeiders zijn 's nachts aardappels aan het stelen als een hond komt met gloeiende ogen die ook gaat graven. Dat deugt niet volgens hen en ze rennen weg.
Bron
Collectie Jaarsma (archief Meertens Instituut), verslag 19, verhaal 10
Commentaar
7 maart 1966
Naam Locatie in Tekst
Dunen 
Dunen 
Harkema
Harkema
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21