KOOIJMAN1581

Ja, inderdaad, toen ik zo'n jonge waar, dan hoorde je dat d'r teuvere konde. Vooral in Brakel. Ik heb hier in Veen nog een vrouwke gekend, die stond bekend als heks. Je mocht niks aannemen, da was gevaarlijk, da kon ze verandere in een pad of zo. En da weet ik nog van m'n vader. D'r was een hele smalle sloot en daar lag een hord over. Maar dat paard zou z'n eige nooit om kenne draaie op die hord. En m'n vader kwam van 't land en toen was dat paard midden op de hord. Toen kwam die bepaalde toverheks d'r an. En da paard draaide z'n eige om op die hord. Maar as da paard dat had moeten doen, dan had ie dat nooit gekend. Maar hij draaide z'n eige om op die hord en viel niet in 't water. En m'n vader riep tegen die vrouw: "Daar hebbe gij voor gezorgd!" Maar m'n vader zelf geloofde daar niet an. Die lachte om dat soort dinge.

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

Vooral in Brakel waren veel toverheksen. Er was ooit een paard die over een hord over een sloot wilde lopen, en in het midden wilde hij zich omdraaien. Maar dat was eigenlijk onmogelijk. Toch lukte het, door toedoen van die toverheks.

Kooijman, Henk: Volksverhalen uit het grensgebied van Zuid-Holland, Utrecht, Gelderland en Noord-Brabant. Amsterdam 1988. p. 222

Brakel    Brakel