ROODKAPJE080

Er was eens een meisje met heel blond haar. Zij was heel lief en altijd vrolijk. Zij droeg steeds een aardig rood mutsje. Daarom noemde men haar Roodkapje. Op een goede dag zei haar moeder: “Je moet een koek en een potje room in je mandje doen en naar grootmoeder brengen. Zij woont op de heuvel, dicht bij de eikeboom met de dikke laag mos.”
Een paar minuten later gaat Roodkapje vrolijk op stap. “Pas op!” roept moeder haar na. “Speel niet op de weg, blijf niet in het bos dwalen en let vooral goed op de wolf. Want die is slim en slecht!" “Wees maar niet bang, lieve moeder. Ik ben gauw terug."
En zingend loopt het meisje heel diep het bos in. “Dag, kleine meid”, zegt een houthakker. “Waar ga je op deze mooie morgen naar toe?" “Ik ga een koek en een potje room naar grootmoeder brengen." “Kijk goed uit onderweg, en wanneer je de wolf tegenkomt, luister dan niet naar zijn praatjes."
Roodkapje loopt door het kreupelhout, plukt paddestoelen, zoekt veel wilde bloemen en zingt vrolijk haar leukste liedjes.
Ineens staat er een geweldig groot dier met een spitse neus en met lange oren vlak voor Roodkapje. Zij begint te schreeuwen, maar de wolf - want die is het - zegt vriendelijk: “Dag, lief kind, ben je aan het wandelen ?" - “Ja, meneer de wolf, ik ga naar grootmoeder..." - “Dat is heel mooi van je, lief kind. Je moet veel van je grootmoeder houden. Wees maar niet bang. Ze zeggen wel, dat ik erg slecht ben. Maar je ziet, dat ik heel oud ben en heel erg moe. Ik ben zelfs niet sterk genoeg om een kip op te peuzelen." “Zullen we een weddenschap aangaan ?" vraagt het slimme dier. “Als ik eerder dan jij aankom, moet je voor mij een liedje zingen. Maar waar staat eigenlijk het huisje van je grootmoeder ?" “Helemaal aan het einde van het pad, op de heuvel, vlak bij de eikeboom met de dikke laag mos." “Nu, laten we dan gaan. Tot straks !"
Een paar minuten later komt de wolf bij het huisje. Klop, klop, klop! Klop, klop, klop! ! Het blijft stil. Niemand antwoordt. “Ik ga naar binnen", gromt de wolf in zichzelf. “De kamer is toch leeg." De slimmerd heeft een goede inval. Hij zoekt in een kastje.Hij vindt er een jurk in, een schort en een kanten muts. Hij kleedt zich haastig aan, trekt een jakje aan over zijn ruige, zwarte haar, Daarna zet hij voor de spiegel de muts op en maakt de rose en blauwe linten goed vast. Kijk nu eens! Het slimme beest lijkt nu op een heel oude vrouw. Wie herkent hem zo nog, in deze kleding ? De wolf stapt in het bed, trekt de lakens en de gestikte deken omhoog en verdwijnt er bijna helemaal onder. “Ha! ha!" zegt hij grinnekend, “wie mij nog herkent, moet wel erg slim zijn. Laten we rustig afwachten tot Roodkapje komt."
Ondertussen loopt Roodkapje door het bos, vangt vlinders, plukt armen vol bloemen en is heel blij, dat ze kan wandelen waar ze wil. Een oude vos vertelt haar verhaaltjes, verhaaltjes van vroeger, van de tijd, dat de wolven net zo mak waren als een lam. “Maar, zeg eens, kind, ben je niet een oude wolf tegengekomen?" “Zeker" antwoordt het meisje, “hij was lief en heel vriendelijk." En terwijl de vos wegloopt en bromt, dat de kinderen tegenwoordig heel onvoorzichtig zijn, slaapt Roodkapje in.
Vrolijk vogelgezang maakt Roodkapje wakker. Het is erg laat en de zon gaat in de verte al onder. Ze moet nu heel hard naar het huisje van grootmoeder lopen. Daar is het huisje eindelijk. De deur is dicht. Klop, klop, klop! “Wie is daar?” roept een zwak stemmetje. “Ik ben uw kleindochter en ik kom u een koek en een potje room brengen.” “Kom binnen, mijn kind. Draai de knop maar om, dan gaat de deur vanzelf open.”
“Bent u ziek. grootmoeder?" - “Ja, kind,' ik ben erg moe. Kom eens dichter bij dan kan ik je beter zien en verstaan." De wolf verbergt zich zo goed als hij kan onder de dekens en verstopt zijn hoofd in de grote kanten muts. “Grootmoeder, wat hebt u grote oren!" - “Dat is om je beter te kunnen horen, mijn kind.” - “Grootmoeder, wat hebt u grote ogen !" - “Dat is om je beter te kunnen zien, mijn kind." - “Grootmoeder, wat hebt u grote tanden!" - “Dan kan ik je beter opeten, mijn kind !" De wolf springt uit het bed. Maar door zijn wijde nachthemd en lange rok, kan hij Roodkapje niet pakken. Zij loopt vlug het huisje uit en roept: “Help! Help !"
Een houthakker, die langs kwam, grijpt een grote stok en slaat de wolf neer. Het dier gromt, jankt, kreunt en blijft dan ineens stil liggen. De wolf is dood. Juist op dit ogenblik komt de grootmoeder van Roodkapje aan. Zij had brandhout gezocht. Zij had Roodkapje horen roepen. Ze binden de wolf aan een paal en dragen hem weg. O, wat zijn ze allemaal blij!
Grootmoeder en het kleine meisje zijn eindelijk weer bij elkaar. “Luister nooit naar de wolf" zegt de goede oude vrouw. “Hij is een schavuit en een rover. Hij praat mooi en lijkt heel vriendelijk. Maar hij is slim en hij liegt. En er zijn, jammer genoeg, veel mensen, die op hem lijken."

ATU 0333 - Little Red Riding Hood    ATU 0333 - Little Red Riding Hood   

AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)    AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   

Roodkapje is ongehoorzaam aan de waarschuwing van moeder om meteen naar grootmoeder te gaan en niet naar de wolf te luisteren. Ze vertelt hem waar ze heen gaat en waar grootmoeder woont. De wolf gaat naar grootmoeders huis waar niemand is, trekt haar kleren aan, gaat in bed liggen en doet als Roodkapje aanklopt, de stem van grootmoeder na. Na de opmerking van Roodkapje dat grootmoeder grote tanden heeft probeert de wolf haar te pakken, maar ze kan vluchten. Een houthakker slaat met een stok de wolf dood, grootmoeder komt terug, en zegt dat Roodkapje nooit naar een wolf moet luisteren, want die doen kwaad.

Romain Simon. Roodkapje en de boze wolf. Voorhout [etc.]: Foreholt [etc.], 1957
KB: KW BJ 53228
Collectie Roodkapje/Karsdorp

B211.2.4 - Speaking wolf.    B211.2.4 - Speaking wolf.   

K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.    K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   

J21.5 - ”Do not leave the highway“:    J21.5 - ”Do not leave the highway“:   

Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.    Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   

Naar Charles Perrault

Roodkapje    Roodkapje   

2019-02-11