Hoofdtekst
Er was eens een aardig klein meisje dat in een klein huis aan de rand van het bos woonde. Meestal droeg ze een rode mantel met kap en daarom noemden de mensen in het dorp haar Roodkapje.
Op een mooie lentemorgen zei haar moeder tegen haar: "Roodkapje, breng even snel deze warme broodjes naar je grootmoeder, maar wees voorzichtig en praat niet met vreemden; het bos is vol met gevaren!"
Roodkapje ging zingend op weg door het stille bos, maar het werd al maar dichter en donkerder... Plotseling zag het kleine meisje een grote donkere schaduw; het leek eerst wel een boomstronk, maar het was een enge wolf met een enorme muil, en hij zei: “Hallo daar, waar ga jij zo helemaal alleen naartoe?” "Ik ga naar mijn grootmoeder," antwoordde ze. "Zullen we een wedstrijdje doen, neem jij dit pad maar, dan neem ik dat andere," zei de wolf. "Wat een leuk idee, laten we meteen gaan!" zei Roodkapje.
De boze wolf had natuurlijk het kortste pad genomen en kwam als eerste aan. Hij klopte op de deur en deed de hoge stem van Roodkapje na. Toen Grootmoeder opendeed, besprong de wolf ongelukkige en at haar snel op. Vervolgens trok hij haar nachtkleren aan en ging op haar bed onder de dekens liggen, wachtend op Roodkapje.
Even later kwam Roodkapje daar aan met haar broodmandje. Ze ging de slaapkamer binnen en zei tegen grootmoeder: "Grootmoeder, wat heb je grote handen!" "Dan kan ik je beter voelen," zei de wolf. “Grootmoeder, wat heb je grote oren!" "Daarmee kan ik je beter horen, liefje," antwoordde de wolf. "Grootmoeder, wat heb je een grote mond!" "Dan kan ik je beter opeten!" En de wolf sprong uit bed en vrat ook Roodkapje op. De wolf zat helemaal vol en was erg slaperig geworden, dus besloot hij nog even op het bed te gaan liggen alvorens naar het bos terug te gaan, en algauw viel hij in slaap.
Kort daarna kwam er een jager langs het huisje en hoorde een vreemd geluid. Het bleek het luide snurken van de wolf te zijn. Toen opende de jager de deur. ... en zag de slapende wolf liggen, met een enorm dikke buik en zijn grote muil half open. Hij haalde meteen een grote schaar tevoorschijn en begon de maag van de wolf ermee open te snijden. Het beest merkte er niks van omdat hij zo diep sliep! Roodkapje kwam er als eerste uit, en daarna grootmoeder, die zei: "We moeten deze boze wolf een lesje leren. Samen haalden ze zware stenen de jager stopte die in de maag van de wolf en naaide deze toen dicht met sterk touw. Toen de wolf wakker werd, voelde hij dat er iets zwaar op zijn maag lag... "Weer teveel gegeten zeker, even wat water drinken." Toen hij vervolgens uit bed wilde gaan, viel hij met een enorme klap op de grond door het gewicht van de stenen. Het duurde lange tijd voordat hij weer bijkwam… met pijn in z'n kop!
Roodkapje, haar grootmoeder en de jager aten op hun gemak de lekkere broodjes op die moeder haar had meegegeven. Toen Roodkapje weer thuis bij haar moeder was vertelde ze haar alles wat er was gebeurd en beloofde dat ze voortaan altijd naar haar zou luisteren.
Onderwerp
ATU 0333 - Little Red Riding Hood   
AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   
Beschrijving
Bron
KB: 2267570
Collectie Roodkapje/Karsdorp
Motief
J21.5 - ”Do not leave the highway“:   
K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   
B211.2.4 - Speaking wolf.   
Q426 - Wolf cut open and filled with stones as punishment.   
Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   
Naam Overig in Tekst
Roodkapje   
