Hoofdtekst
Er was eens een meisje dat Roodkapje heette. Op een dag moest ze haar zieke grootmoeder, die in het bos woonde, een mandje met eten brengen. Onderweg kwam ze een wolf tegen. Hij vroeg waar ze naar toe ging. Roodkapje vertelde hem dat ze naar haar grootmoeder ging.
Direkt rende de wolf naar Roodkapjes grootmoeder. Roodkapje had geen haast. Ze plukte nog wat bloemen voor haar grootmoeder. Wat schrok grootmoeder toen de wolf opeens door het raam sprong. Maar hij had geen medelijden met haar. Hij greep haar beet en stopte haar in een grote koffer. In zijn haast kon hij het slot niet dichtmaken. Dat was een geluk voor grootmoeder. Vlug zette de wolf grootmoeders muts op. Hij kroop in haar bed. Daar kwam Roodkapje al aan..
“Kom maar binnen, kind!” riep de wolf toen ze aanklopte. “De deur is open!” Roodkapje liep naar het bed en schrok. “Wat hebt u grote oren,” zei ze. “Daarmee kan ik je beter horen,” zei de wolf. “En wat hebt u grote tanden!” “Daarmee kan ik je beter opeten!” brulde de wolf. Hij sprong uit bed en wilde Roodkapje grijpen.
Maar gelukkig kon Roodkapje nog ontsnappen. “Help!” riep ze. “De wolf wil me opeten!” Toevallig kwam er net een jager voorbij. Hij greep zijn geweer en schoot de wolf morsdood. Grootmoeder kwam er ook al aanrennen. Ze was uit de koffer geklommen. “Jullie hebben geluk gehad dat ik in de buurt was”, zei de jager. “Stel je voor dat het beest jullie allebei had verslonden!” Grootmoeder en Roodkapje knikten. Ze waren de jager heel dankbaar.
Direkt rende de wolf naar Roodkapjes grootmoeder. Roodkapje had geen haast. Ze plukte nog wat bloemen voor haar grootmoeder. Wat schrok grootmoeder toen de wolf opeens door het raam sprong. Maar hij had geen medelijden met haar. Hij greep haar beet en stopte haar in een grote koffer. In zijn haast kon hij het slot niet dichtmaken. Dat was een geluk voor grootmoeder. Vlug zette de wolf grootmoeders muts op. Hij kroop in haar bed. Daar kwam Roodkapje al aan..
“Kom maar binnen, kind!” riep de wolf toen ze aanklopte. “De deur is open!” Roodkapje liep naar het bed en schrok. “Wat hebt u grote oren,” zei ze. “Daarmee kan ik je beter horen,” zei de wolf. “En wat hebt u grote tanden!” “Daarmee kan ik je beter opeten!” brulde de wolf. Hij sprong uit bed en wilde Roodkapje grijpen.
Maar gelukkig kon Roodkapje nog ontsnappen. “Help!” riep ze. “De wolf wil me opeten!” Toevallig kwam er net een jager voorbij. Hij greep zijn geweer en schoot de wolf morsdood. Grootmoeder kwam er ook al aanrennen. Ze was uit de koffer geklommen. “Jullie hebben geluk gehad dat ik in de buurt was”, zei de jager. “Stel je voor dat het beest jullie allebei had verslonden!” Grootmoeder en Roodkapje knikten. Ze waren de jager heel dankbaar.
Onderwerp
ATU 0333 - Little Red Riding Hood   
AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   
Beschrijving
Op weg naar grootmoeder ontmoet Roodkapje de wolf. Ze vertelt waar ze heen gaat en waar grootmoeder woont. Terwijl Roodkapje bloemen plukt gaat de wolf naar grootmoeder en stopt haar in een grote koffer die hij vergeet op slot te doen. De wolf doet de stem van grootmoeder na als Roodkapje aanklopt. Ze schrikt van de oren en tanden van grootmoeder, waarop de wolf haar wil pakken. Ze kan ontsnappen, roept om hulp, een jager schiet de wolf dood, grootmoeder is uit de koffer gekomen. Beiden zijn dankbaar voor de hulp van de jager.
Bron
Ciny Peppelenbosch-Macrander. Roodkapje. [Chevron]: Hemma, 1988
KB: 2023946
Collectie Roodkapje/Karsdorp
KB: 2023946
Collectie Roodkapje/Karsdorp
Motief
B211.2.4 - Speaking wolf.   
K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   
Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   
Commentaar
Naar de Gebroeders Grimm
Ills Carlos Busquets
Ills Carlos Busquets
Naam Overig in Tekst
Roodkapje   
Datum Invoer
2019-03-18
