Hoofdtekst
Roodkapje
Iedere week liep Roodkapje één maal door het bos, om een mandje met eten aan haar lieve oude grootmoeder te brengen. De hongerige wolf likte zijn lippen af, toen hij haar zag. Hij viel haar niet aan, want hij wist, dat de houthakker vlakbij aan het werk was en Roodkapje te hulp zou komen. De wolf dacht, dat hij een beter idee had. Hij zou snel vooruit lopen naar oma's huisje, haar bang maken en dan gaan liggen wachten, tot Roodkapje zou komen. Grootmoeder rende gillend weg, toen ze de wolf zag. Gauw verkleedde de wolf zich met oma's nachthemd en slaapmuts. Hij sprong in bed om op Roodkapje te wachten.
"Kom binnen, lieve schat!" zei de wolf met een krakende stem, toen hij Roodkapje op de deur hoorde kloppen. "Grootmoeder, wat heeft u een rare stem!" zei Roodkapje. "En wat heeft u een grote oren!" "Dat is om je beter te kunnen horen!" zei de wolf. "En wat heeft u grote tanden!" zei Roodkapje. "Dat is om je beter te kunnen opeten, lieve kind!" gromde de wolf terwijl hij opsprong en Roodkapje probeerde beet te pakken. "Help! Help!" riep Roodkapje. Ze rende weg precies in de armen van haar grootmoeder, die de houthakker was gaan halen. De houthakker maakte de wolf zó bang, dat deze wegrende en nooit meer is teruggekomen.
Iedere week liep Roodkapje één maal door het bos, om een mandje met eten aan haar lieve oude grootmoeder te brengen. De hongerige wolf likte zijn lippen af, toen hij haar zag. Hij viel haar niet aan, want hij wist, dat de houthakker vlakbij aan het werk was en Roodkapje te hulp zou komen. De wolf dacht, dat hij een beter idee had. Hij zou snel vooruit lopen naar oma's huisje, haar bang maken en dan gaan liggen wachten, tot Roodkapje zou komen. Grootmoeder rende gillend weg, toen ze de wolf zag. Gauw verkleedde de wolf zich met oma's nachthemd en slaapmuts. Hij sprong in bed om op Roodkapje te wachten.
"Kom binnen, lieve schat!" zei de wolf met een krakende stem, toen hij Roodkapje op de deur hoorde kloppen. "Grootmoeder, wat heeft u een rare stem!" zei Roodkapje. "En wat heeft u een grote oren!" "Dat is om je beter te kunnen horen!" zei de wolf. "En wat heeft u grote tanden!" zei Roodkapje. "Dat is om je beter te kunnen opeten, lieve kind!" gromde de wolf terwijl hij opsprong en Roodkapje probeerde beet te pakken. "Help! Help!" riep Roodkapje. Ze rende weg precies in de armen van haar grootmoeder, die de houthakker was gaan halen. De houthakker maakte de wolf zó bang, dat deze wegrende en nooit meer is teruggekomen.
Onderwerp
ATU 0333 - Little Red Riding Hood   
AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   
Beschrijving
De wolf ziet Roodkapje in het bos, en bedenkt dat hij haar beter kan opeten in grootmoeders huis. Hij gaat daar naar toe, grootmoeder loopt weg, de wolf trekt haar nachtgoed aan, gaat in haar bed liggen. Roodkapje verbaast zich over de stem, oren en tanden van grootmoeder, waarop de wolf haar probeert te pakken. Roodkapje kan ontkomen, de wolf vlucht voor de houthakker.
Bron
Eric Kincaid. De betoverende wereld van de sprookjes. [S.l.]: KP Kinderboeken, [2007]
KB: KW GW P100008
Collectie Roodkapje/Karsdorp
KB: KW GW P100008
Collectie Roodkapje/Karsdorp
Motief
Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   
B211.2.4 - Speaking wolf.   
K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   
Naam Overig in Tekst
Roodkapje   
Datum Invoer
2019-04-03
