ROODKAPJE243

er was eens een meisje, dat meisje had altijd een rood kapje op. daarom noemden de mensen haar roodkapje. zij woonde in een huis aan de rand van het bos. op een dag zei moeder tegen haar: “grootmoeder is ziek. hier is een mand met brood, koek en wijn. wil jij dat allemaal naar grootmoeder brengen ?” roodkapje wilde meteen al op weg gaan. voor ze vertrok, gaf moeder haar nog een goede raad. ze zei: “blijf op de weg en ga niet dwalen door het bos.” roodkapje beloofde dat ze deze raad zou opvolgen en ging op pad.
de grootmoeder woonde diep in het bos. na een poosje kwam roodkapje de wolf tegen. de wolf zei: “dag roodkapje, waar ga je heen ?” “ik ga naar grootmoeder,” zei roodkapje. “zo, zo,” zei de wolf, “waar woont grootmoeder dan wel ?” “ze woont in een huisje achter drie dikke bomen,” vertelde roodkapje. “grootmoeder vindt het heel fijn als je een bos bloemen meebrengt,” zei de wolf weer, “verderop in het bos zijn heel mooie bloemen !”
roodkapje vergat wat haar moeder had gezegd, ze bleef niet op het pad, ze liep het bos in om bloemen te plukken, terwijl roodkapje bloemen aan het plukken was, holde de wolf naar het huis van grootmoeder, hij klopte aan, “wie is daar ?” vroeg een zwakke stem. “ik ben roodkapje !” riep de wolf met een hoog stemmetje, toen zei grootmoeder: “ik lig in bed en kan niet opstaan, de sleutel van de deur ligt onder de mat. pak hem maar en doe de deur open.” dat liet de wolf zich geen twee keer zeggen, hij pakte de sleutel, stak hem in het slot en deed de deur open. hij holde het huis in en at grootmoeder in een hap op. toen zette hij de slaapmuts van grootmoeder op zijn ruige kop en stapte haar bed in. daar lag hij te wachten.
toen roodkapje een mooi boeket had, haastte ze zich naar het huis van grootmoeder, ze was al vlakbij, toen ze zag dat de voordeur openstond. “dat zal wel zijn omdat grootmoeder ziek is,” dacht het meisje en stapte de kamer in. ze riep opgewekt: “dag grootmoeder !” er kwam geen antwoord. “misschien slaapt ze wel,” dacht roodkapje en liep op het bed toe.
wat zag grootmoeder er raar uit! roodkapje zei: “ grootmoeder, wat heeft u ineens grote oren !” van onder de dekens bromde de wolf: “daar kan ik je beter mee horen.” roodkapje merkte op: “maar wat heeft u ineens grote ogen !” de wolf gromde terug: “daar kan ik je beter mee zien.” toen vroeg roodkapje weer: “grootmoeder, waarom heeft u van die vreemde, grote handen?” toen brulde de wolf: €”daar kan ik je beter mee pakken!” de wolf smeet de dekens van zich af. hij greep het arme meisje en met één hap verslond hij haar.
grootmoeder en roodkapje lagen wel wat zwaar op de maag van de wolf. hij besloot wat te rusten en kroop weer in bed. even later lag hij te snurken.
op dat moment kwam de jager voorbij het huis van grootmoeder, hij dacht: “wat hoor ik ? laat ik maar even een kijkje gaan nemen bij grootmoeder.” de jager deed de deur van het huisje open. meteen zag hij de wolf in bed liggen. hij pakte zijn geweer om op de wolf te schieten, toen bedacht hij zich omdat de wolf grootmoeder misschien had opgeslokt, hij hoopte dat hij de arme vrouw nog kon redden, hij zette zijn geweer in een hoek van de kamer en trok zijn mes. met een lange haal sneed hij de buik van de wolf open. hij zag iets roods, het bewoog, even later stak roodkapje haar hoofd uit de buik van de wolf. ze haalde diep adem en zei: “heel hartelijk bedankt, lieve jager, maar kunt u ook iets voor mijn oma doen ?” de jager gaf toen nog een haal met zijn vlijmscherpe mes. even later was grootmoeder ook verlost, zij was er erger aan toe dan roodkapje, maar na een uurtje was ook zij weer de oude.
de jager begroef de dode wolf. roodkapje pakte haar mandje uit. ze stalde alles uit op tafel. de bloemen die roodkapje had geplukt, werden in een vaas gezet, zo werd het avontuur afgesloten met een uitgebreid feestmaal. iedereen was blij en roodkapje nam zich eens en voor altijd voor om nooit meer de raad van haar moeder in de wind te slaan.

ATU 0333 - Little Red Riding Hood    ATU 0333 - Little Red Riding Hood   

AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)    AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   

Ondanks haar belofte aan moeder om onderweg naar grootmoeder op het pad te blijven, is Roodkapje ongehoorzaam. Ze komt de wolf tegen, vertelt dat ze naar grootmoeder gaat en waar die woont, en laat zich verleiden om in het bos bloemen te plukken. Intussen gaat de wolf gaat naar grootmoeders huis, doet de stem van Roodkapje na, mag binnenkomen, eet grootmoeder op, verkleedt zich als grootmoeder en gaat in bed liggen. Roodkapje verbaast zich over de ogen, oren en handen van grootmoeder, waarna de wolf haar opeet. De wolf snurkt in zijn slaap zo hard dat een jager gaat kijken, eerst de wolf wil doodschieten, maar na bedenken dat de wolf grootmoeder kan hebben opgegeten met mes de buik opensnijdt, waar Roodkapje en grootmoeder uit komen. Roodkapje neemt zich voor nooit meer ongehoorzaam te zijn.

Mijn eerste sprookjesboek: 8 bekende sprookjes van Grimm en Perrault. Aartselaar [etc.]: Zuidnederlandse Uitgeverij [etc.], [1976]
KB: FD 1976 369
Collectie Roodkapje/Karsdorp

J21.5 - ”Do not leave the highway“:    J21.5 - ”Do not leave the highway“:   

B211.2.4 - Speaking wolf.    B211.2.4 - Speaking wolf.   

K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.    K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   

Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.    Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   

Roodkapje    Roodkapje   

2019-04-04