Kooijman2049

In Wijk, bij Heusden, daar woonden heel vroeger drie broers. Ze
waren erg rijk, maar erg gierig ook. Nou woonde daar in de buurt
een erg arme man. En op zekere dag ging die man dood. Nou zat
één van die broers in het armenbestuur zoals ze dat toen noemde.
En die arme man moest van de arme begraven worden. Nou is het
in onze streek de gewoonte dat er een uur met de klok geluid wordt
en nog een uur als iemand begraven wordt. Maar de rijke gebroeders
zeiden: "Luiden? Dat hoeft niet hoor". Dat hoorde daar een
vrouwtje uit de buurt. Ze ging naar die broers toe en zei: "Voor
jullie zal de klok nooit luiden" . Nu doet het geval, enkele jaren later
sterft een van de broers. De koster van de kerk kreeg opdracht om
iedere dag een uur te luiden. Hij trok aan het klokkentouw, maar
geen geluid. De klepel was uit de klok gevallen. Bij de twee andere
broers gebeurde hetzelfde.

De kerkklok luidde niet voor drie gierige broers, vanwege acties omdat zij niet wilden dat de klok zou luidden bij de begrafenis van een arme man.

Kooijman, Henk: Volksverhalen uit het grensgebied van Zuid-Holland, Utrecht, Gelderland en Noord-Brabant. Amsterdam 1988. p. 276.

Heusden    Heusden   

Wijk    Wijk   

Heusden    Heusden