Hoofdtekst
Er waren toen die tijd ook weerwolven, dat waren plaaggeesten. Ze
deden niks, maar wanneer je laat op de weg kwam, dan kwam je
er nogal eens eentje tegen. Dat ging zo. Ze zaten meestal op een
eenzaam pad of onder een heg. Kwam jij daar, dan lieten ze je eerst
voorbijgaan en dan vlak achter kwamen ze je nalopen op handen
en voeten en in een berehuid. Die mensen moesten dat doen en ze
kwamen daar niet van af, of die huid moest door een ander vernietigd
worden. Of hij moest in een gevecht raken en wanneer hij dan
't dan verloor, dan was zo'n man van het weerwolven af. Daar weet
ik nog een mooi verhaal van. Een zeker iemand hier had z'n liefje
in een dorp in de buurt. Fietsen was er toen nog niet bij, dus alles
met de benenwagen. Maar op z'n terugkomst kwam hij de weerwolf
tegen en dat was iedere week zo. Nu was die jongen niet bang uitgevallen.
Toen die tijd, als zo iets gebeurde, gingen de meesten op de
loop door slop en sloot. Als ze de weerwolf maar kwijt waren. Maar
die persoon was voor geen kleintje vervaard. Hij zegt: "De volgende
week, als hij me weer nakomt, dan probeer ik hem". En ja hoor,
de volgende week, meneer de weerwolf was weer present. Hij was
nog maar enkele passen voorbij of hij werd weer gevolgd. Hij draait
z'n eigen om en hij zegt: "Nou maat, we zullen mekaar eerst maar
eens proberen". De weerwolf gaat overend en hij was precies een
beer. En pak an, dat werd een gevecht van jewelste. Maar eindelijk
moest de beerwolf het onderspit delven en toen kwam er een menselijke
stem uit en die zèi: "Schei maar uit, Jan, ik ben het en ik ben
blij dat je gewonnen hebt, want nou ben ik er.van af'.
deden niks, maar wanneer je laat op de weg kwam, dan kwam je
er nogal eens eentje tegen. Dat ging zo. Ze zaten meestal op een
eenzaam pad of onder een heg. Kwam jij daar, dan lieten ze je eerst
voorbijgaan en dan vlak achter kwamen ze je nalopen op handen
en voeten en in een berehuid. Die mensen moesten dat doen en ze
kwamen daar niet van af, of die huid moest door een ander vernietigd
worden. Of hij moest in een gevecht raken en wanneer hij dan
't dan verloor, dan was zo'n man van het weerwolven af. Daar weet
ik nog een mooi verhaal van. Een zeker iemand hier had z'n liefje
in een dorp in de buurt. Fietsen was er toen nog niet bij, dus alles
met de benenwagen. Maar op z'n terugkomst kwam hij de weerwolf
tegen en dat was iedere week zo. Nu was die jongen niet bang uitgevallen.
Toen die tijd, als zo iets gebeurde, gingen de meesten op de
loop door slop en sloot. Als ze de weerwolf maar kwijt waren. Maar
die persoon was voor geen kleintje vervaard. Hij zegt: "De volgende
week, als hij me weer nakomt, dan probeer ik hem". En ja hoor,
de volgende week, meneer de weerwolf was weer present. Hij was
nog maar enkele passen voorbij of hij werd weer gevolgd. Hij draait
z'n eigen om en hij zegt: "Nou maat, we zullen mekaar eerst maar
eens proberen". De weerwolf gaat overend en hij was precies een
beer. En pak an, dat werd een gevecht van jewelste. Maar eindelijk
moest de beerwolf het onderspit delven en toen kwam er een menselijke
stem uit en die zèi: "Schei maar uit, Jan, ik ben het en ik ben
blij dat je gewonnen hebt, want nou ben ik er.van af'.
Onderwerp
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband) 
SINSAG 0824 - Die verbrannte Haut (Gurt, Halsband) 
SINSAG 0805 - Werwolf in Hundesgestalt als Begleiter (verrädt sich am folgenden Tag).
SINSAG 0805 - Werwolf in Hundesgestalt als Begleiter (verrädt sich am folgenden Tag).
Beschrijving
Een man vecht met een weerwolf. De weerwolf verandert weer in een mens nadat hij het gevecht heeft verloren.
Bron
Kooijman, Henk: Volksverhalen uit het grensgebied van Zuid-Holland, Utrecht, Gelderland en Noord-Brabant. Amsterdam 1988. p. 283.
Motief
D113.1.1 - Werwolf.
D113.1.1 - Werwolf.
D113.2.1 - Wer-bear.
D113.2.1 - Wer-bear.
Plaats van Handelen
Brakel
Brakel