Hoofdtekst
Woarom n boerenknecht bie zien boas votgong?
De knecht vertelt:
Wie harren vaar biggen op t hok liggen dij dijden als kool, totdat op n goije dunderdagmörn aine dr van, n mooi, kört en dik zwientje, n beetje dodderg en draaierg wuir. 's Oavends was e dood en dou k op dele kwam, heurde k de boas al roupen : „Kloas, want da's mien noam, lang mie de zoltpot evenpies aan." Dat dee k en te zoam hebben we dou t zwientje slacht, kraabt en in t zolt zet. Omdat de boas en de vraauwlu dr van mitatten en omda'k niks aans kreeg, heb k t spek holpen opmoaken. Gain vattien doage loater kaalfde de bonte en dou t kaalf dr dood ofkwam, was t eerste wat de boas weer dee, roupen : „Kloas, lang mie de zoltpot evenpies aan". t Dooie bolkaalf gong dezulfde weg as t dooie zwien; t wuir inzolten en opeten. Mor zo lekker as t spek, smuik t nait. n Week loater wuir de vraauw heur moeke zaik. Zie trolde as n blad en dronk t woater bie emmers vol. Laank duurde t din ook nait, de dokter was nog nait hoald, of zie har t er tou doan. En dou bin k votlopen, want k was schietensbenaauwd, dat k de boas weer zol heuren roupen: „Kloas, lang mie de zoltpot even aan".
De knecht vertelt:
Wie harren vaar biggen op t hok liggen dij dijden als kool, totdat op n goije dunderdagmörn aine dr van, n mooi, kört en dik zwientje, n beetje dodderg en draaierg wuir. 's Oavends was e dood en dou k op dele kwam, heurde k de boas al roupen : „Kloas, want da's mien noam, lang mie de zoltpot evenpies aan." Dat dee k en te zoam hebben we dou t zwientje slacht, kraabt en in t zolt zet. Omdat de boas en de vraauwlu dr van mitatten en omda'k niks aans kreeg, heb k t spek holpen opmoaken. Gain vattien doage loater kaalfde de bonte en dou t kaalf dr dood ofkwam, was t eerste wat de boas weer dee, roupen : „Kloas, lang mie de zoltpot evenpies aan". t Dooie bolkaalf gong dezulfde weg as t dooie zwien; t wuir inzolten en opeten. Mor zo lekker as t spek, smuik t nait. n Week loater wuir de vraauw heur moeke zaik. Zie trolde as n blad en dronk t woater bie emmers vol. Laank duurde t din ook nait, de dokter was nog nait hoald, of zie har t er tou doan. En dou bin k votlopen, want k was schietensbenaauwd, dat k de boas weer zol heuren roupen: „Kloas, lang mie de zoltpot even aan".
Beschrijving
Als er een big en een kalf sterven worden die ingezouten en door het boerengezin opgegeten. De knecht vertrekt echter als oma dood gaat: hij heeft geen zin om haar in te maken en op te eten.
Bron
Ingezonden naar het Meertens Instituut
Naam Overig in Tekst
Klaos   
Klaas   
Plaats van Handelen
Barnflair   
