Hoofdtekst
Er was eens een klein meisje dat in een huisje woonde vlak bij het bos. Iedereen noemde haar Roodkapje, omdat ze altijd een rode mantel droeg. Haar grootmoeder had die voor haar gemaakt.
Op een dag kreeg Roodkapjes moeder een brief waarin stond dat grootmoeder zich niet lekker voelde.
'Ik ga naar haar toe!' zei Roodkapje. 'Dan voelt ze zich vast beter.'
Dus trok Roodkapje haar mantel aan en wandelde het bospad af naar het huis van haar grootmoeder. 'Roodkapje,' riep haar moeder haar na, 'ga rechtstreeks naar grootmoeder en praat met niemand onderweg!’
Maar diep in het bos kwam Roodkapje een wolf tegen.
'Hallo, lief meisje" zei de wolf met een brede lach. 'Waar ga jij heen op deze mooie dag?'
'Ik ga naar mijn zieke grootmoeder,' zei Roodkapje, 'maar ik heb geen tijd om te praten.' 'Als ik jou was, zou ik toch een paar van die mooie bloemen hier voor haar te plukken,' zei de wolf. 'Ik moet er nu zelf vandoor. Tot ziens!'
De bloemen waren inderdaad mooi, dus kon Roodkapje het niet laten om een flink boeket te plukken. Daarna haastte ze zich naar haar grootmoeder. De deur stond op een kiertje.
Roodkapje sloop naar binnen en trippelde op haar tenen naar haar grootmoeders bed. Grootmoeder zag er helemaal niet goed uit!
'Maar grootmoeder, wat heeft u grote ogen!' riep het meisje uit.
'Dan kan ik je beter zien, kind!' kraakte grootmoeder.
Roodkapje deed een stap dichterbij.
'Maar grootmoeder, wat heeft u grote oren!' zei ze.
'Dan kan ik je beter horen, kind,' zei grootmoeder met een rare stem.
Roodkapje stond nu naast het bed.
'Maar grootmoeder,' fluisterde ze, 'wat heeft u grote tanden!'
'Dan kan ik je beter opeten!' brulde de wolf, en hij sprong uit het bed.
Roodkapje begon te gillen. Gelukkig hoorde een houthakker haar en hij haastte zich naar binnen om de wolf weg te jagen.
Roodkapje vond haar grootmoeder in de kledingkast.
'Ik voel me al veel beter na dit avontuur,' zei ze. 'Laten we maar gauw een kopje thee drinken!'
Op een dag kreeg Roodkapjes moeder een brief waarin stond dat grootmoeder zich niet lekker voelde.
'Ik ga naar haar toe!' zei Roodkapje. 'Dan voelt ze zich vast beter.'
Dus trok Roodkapje haar mantel aan en wandelde het bospad af naar het huis van haar grootmoeder. 'Roodkapje,' riep haar moeder haar na, 'ga rechtstreeks naar grootmoeder en praat met niemand onderweg!’
Maar diep in het bos kwam Roodkapje een wolf tegen.
'Hallo, lief meisje" zei de wolf met een brede lach. 'Waar ga jij heen op deze mooie dag?'
'Ik ga naar mijn zieke grootmoeder,' zei Roodkapje, 'maar ik heb geen tijd om te praten.' 'Als ik jou was, zou ik toch een paar van die mooie bloemen hier voor haar te plukken,' zei de wolf. 'Ik moet er nu zelf vandoor. Tot ziens!'
De bloemen waren inderdaad mooi, dus kon Roodkapje het niet laten om een flink boeket te plukken. Daarna haastte ze zich naar haar grootmoeder. De deur stond op een kiertje.
Roodkapje sloop naar binnen en trippelde op haar tenen naar haar grootmoeders bed. Grootmoeder zag er helemaal niet goed uit!
'Maar grootmoeder, wat heeft u grote ogen!' riep het meisje uit.
'Dan kan ik je beter zien, kind!' kraakte grootmoeder.
Roodkapje deed een stap dichterbij.
'Maar grootmoeder, wat heeft u grote oren!' zei ze.
'Dan kan ik je beter horen, kind,' zei grootmoeder met een rare stem.
Roodkapje stond nu naast het bed.
'Maar grootmoeder,' fluisterde ze, 'wat heeft u grote tanden!'
'Dan kan ik je beter opeten!' brulde de wolf, en hij sprong uit het bed.
Roodkapje begon te gillen. Gelukkig hoorde een houthakker haar en hij haastte zich naar binnen om de wolf weg te jagen.
Roodkapje vond haar grootmoeder in de kledingkast.
'Ik voel me al veel beter na dit avontuur,' zei ze. 'Laten we maar gauw een kopje thee drinken!'
Onderwerp
ATU 0333 - Little Red Riding Hood   
AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   
Beschrijving
Ondanks de waarschuwing van moeder om onderweg naar grootmoeder op het pad te blijven en met niemand te praten, vertelt Roodkapje aan de wolf die ze in het bos ontmoet, dat ze naar grootmoeder gaat, en laat zich verleiden om in het bos bloemen te plukken. De deur staat open, Roodkapje verbaast zich over de ogen, oren en tanden van grootmoeder, waarna de wolf haar wil opeten. Een houthakker die haar hoort gillen verjaagt de wolf. Grootmoeder had zich in een kast verstopt.
Bron
Nicola Baxter. Roodkapje: een schitterend sprookje. Utrecht: Veltman Uitgevers, 2005
KB: 3007625
Collectie Roodkapje/Karsdorp
KB: 3007625
Collectie Roodkapje/Karsdorp
Motief
B211.2.4 - Speaking wolf.   
J21.5 - ”Do not leave the highway“:   
K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   
Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   
Commentaar
Ills Samantha Chaffey
Oorspr. titel en uitg. Little Red Riding Hood: a sparkling fairy tale. London: Bookmart, 2004
Oorspr. titel en uitg. Little Red Riding Hood: a sparkling fairy tale. London: Bookmart, 2004
Naam Overig in Tekst
Roodkapje   
Datum Invoer
2019-05-01
