ROODKAPJE403

Er was eens een klein meisje. Ze was heel lief, iedereen vond haar aardig en noemde haar Roodkapje. Waarom? Haar grootmoeder die heel erg veel van haar hield, had eens voor haar een rood mutsje gemaakt. Ze vond het prachtig en ze wilde nooit meer iets anders dragen dan dat rode mutsje.
Op een dag zei haar moeder: 'Nou, Roodkapje, nu kun je eens iets doen voor je grootmoeder; ze is zwak en ziek, ze heeft wat nodig om aan te sterken. Hier is een koek die ik net heb gebakken en een fles wijn, dat zal haar goed doen. Ga jij maar naar haar huisje in het bos om haar dit te brengen. Je weet de weg, maar zorg dat je niet afdwaalt tussen die donkere bomen. Je moet op het pad blijven, daar ben je veilig, daar zul je niet vallen en de wijnfles breken; beloof me dat.'
Roodkapje beloofde het en ging vrolijk op weg, het bos in. Algauw kwam ze de wolf tegen. Ze was niet bang, want ze wist niet dat een wolf soms heel gevaarlijk kan zijn. 'Goeiemorgen Roodkapje', zei de wolf. 'Dag wolf.' 'Waarheen ben je al zo vroeg op pad, Roodkapje?' 'Naar grootmoeder.' 'En wat heb je daar bij je?' 'Koek, die moeder pas gebakken heeft, en wijn. Grootmoeder is ziek en zwak, en dit zal goed voor haar zijn.' De slimme wolf dacht bij zichzelf: dat meisje is vast lekker om op te eten en die grootmoeder wil ik ook wel hebben. Hij zei: 'Je kijkt alleen maar naar de grond. Kijk toch om je heen, zie je al die mooie bloempjes niet?' Toen Roodkapje opkeek zag ze de prachtigste bloemen. Ze dacht: ik ga grootmoeder verrassen met een boeketje verse bloemen. En meteen liep ze het bos in. Toen ze de eerste bloemen had geplukt, zag ze verderop nog mooiere staan, en een eindje verder nog meer en nog mooier. Zo dwaalde ze een heel eind af van het pad.
Maar de wolf was doorgelopen, recht op het huisje van grootmoeder af en klopte op de deur. 'Wie is daar?' 'Doe maar gauw open', zei de wolf, 'ik kom je koek en wijn brengen.' 'Ik kan niet opstaan', zei grootmoeder, 'druk maar op de klink, dan gaat de deur vanzelf open.' De wolf drukte op de klink, de deur ging open en de wolf sprong de kamer in, recht naar het bed waar grootmoeder in lag. Met één grote hap slokte hij haar op. Arme grootmoeder! Daarna trok hij haar kleren aan, zette haar muts op, ging in grootmoeders bed liggen en trok de bedgordijnen dicht.
Ondertussen had Roodkapje zoveel bloemen geplukt als ze maar kon dragen. Toen herinnerde ze zich dat ze op weg was naar grootmoeder. Ze kwam bij het kleine huisje en vond het gek dat de deur openstond. In de kamer kreeg ze een griezelig gevoel: zou er iets zijn? Ze zei: 'Goeiemorgen', maar kreeg geen antwoord. Toen schoof ze de bedgordijnen opzij en vond haar grootmoeder in bed met de muts over haar gezicht. Ze zag er vreemd uit. 'Grootmoeder, wat heb je grote oren.' 'Om je beter te horen.' 'Maar grootmoeder, wat heb je grote ogen.' 'Om je beter te kunnen zien.' 'Maar grootmoeder, wat heb je grote handen.' 'Om je beter te kunnen knuffelen.' 'Maar grootmoeder, wat heb je een verschrikkelijke grote mond.' 'Om je beter te kunnen opeten', zei de wolf en met één sprong was hij het bed uit en slokte het arme Roodkapje op. Nu had de wolf zoveel gegeten dat hij er slaperig van was. Hij ging in het bed liggen en algauw snurkte hij zo hard dat het buiten te horen was.
Een jager kwam toevallig langs het huisje en hoorde het luide gesnurk. Dat die oude vrouw zo hard kan snurken, dacht hij. Misschien is ze niet in orde - ik ga eens kijken. De jager ging naar binnen en in plaats van de oude vrouw vond hij de wolf die in bed lag te slapen. 'Daar heb ik je eindelijk, ouwe zondaar', zei de jager en nam zijn geweer om de wolf te doden. Maar toen bedacht hij dat hij de oude vrouw niet had gezien. Misschien had de wolf haar opgegeten en kon ze nog gered worden. Daarom schoot de jager niet maar begon met een schaar de buik van de wolf open te knippen. Na twee knippen al zag hij het rode mutsje glinsteren, nog twee knippen en Roodkapje sprong eruit. 'Wat ben ik geschrokken, het was zo donker in de buik van de wolf!' De jager knipte verder en toen kwam ook de grootmoeder er levend uit, al zag ze heel bleek om haar neus.
Nu haalde Roodkapje grote stenen en daarmee vulde ze de buik van de wolf.
Toen de wolf wakker werd sprong hij op en wilde weglopen, maar de stenen waren zo zwaar dat hij in elkaar zakte en dood neerviel. De jager nam tevreden de huid van de wolf mee naar huis, de grootmoeder knapte op van de koek en de wijn die Roodkapje had meegebracht, en Roodkapje zelf? Die dacht bij zichzelf: de volgende keer zal ik wel zorgen dat ik op het pad blijf en niet zomaar het bos inloop, al staan daar nog zulke mooie bloempjes.
EINDE

ATU 0333 - Little Red Riding Hood    ATU 0333 - Little Red Riding Hood   

AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)    AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)   

Ondanks haar belofte aan moeder om onderweg naar grootmoeder op het pad te blijven, is Roodkapje ongehoorzaam. Ze komt de wolf tegen, vertelt dat ze naar grootmoeder gaat en waar ze woont, en laat zich verleiden om in het bos bloemen te plukken. Intussen gaat de wolf naar grootmoeders huis, klopt aan, doet de stem van Roodkapje na, mag binnenkomen, eet grootmoeder op, verkleedt zich als grootmoeder en gaat in bed liggen. Roodkapje verbaast zich over de deur die open is, en over de ogen, oren, handen en mond van grootmoeder, waarna de wolf haar opeet. De wolf snurkt in zijn slaap zo hard dat een jager gaat kijken, eerst de wolf wil doodschieten, bedenkt dat de wolf grootmoeder kan hebben opgegeten, en met een schaar de buik openknipt, waar Roodkapje en grootmoeder uit komen. Ze vullen de buik van de wolf met stenen, na ontwaken wil de wolf weglopen , maar valt dood neer.
Roodkapje neemt zich voor nooit meer ongehoorzaam te zijn.

Nicolas van Pallandt. Roodkapje: een sprookje van Grimm. Rotterdam: Lemniscaat, 1990
KB: 2065741
Collectie Roodkapje/Karsdorp

K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.    K2011 - Wolf poses as ”grandmother“ and kills child.   

Q426 - Wolf cut open and filled with stones as punishment.    Q426 - Wolf cut open and filled with stones as punishment.   

B211.2.4 - Speaking wolf.    B211.2.4 - Speaking wolf.   

J21.5 - ”Do not leave the highway“:    J21.5 - ”Do not leave the highway“:   

Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.    Z18.1 - What makes your ears so big?--To hear the better, my child, etc.   

K1832 - Disguise by changing voice.    K1832 - Disguise by changing voice.   

Roodkapje    Roodkapje   

2019-05-23