ENGELB_01_014

Mien breur ziene vrouw: "Je hebt ok a maol vetöl'n van klokslag twaalf uur ...".
Jao, dan môg ie doa nich kom'm, dat was bie oons Hesselvoarts Jantje, den môs aaltied nao de Saosele möl hen brood haal'n en Hesselvoarts Jantje is der net zo an to, zeg, der is mie nog nooit wat owweköm'm, dan wil der es hen teng twaalf uur gao ik hen brood haal'n. Nô ja, doe hef he der dan henewest en doe is he 's merraongs wierköm'm en doe han'n ze 'm dan vraogd, nô Jan, hoe is 't doa gaon um twaalf uur? Ik was der. Wat heb ie dan metmaakt? Ja, dat za'k oe vertel'n, har he zegd. Ik veur doa met de stetkoa, hen, zeg he, nog wa drok doa langs, ik heul 't horlogie in de gaat'n, ik dèènke, ik mot um en der bie twaalf uur bie 't Möl'nven wèèn, want ôp helderlecht'n dag zal der wat gebuur'n, dus ik kan goed zeen en ik bin bie 't Möl'nven, zeg he, klokslag twaalf uur, zeg hw, dat peard drèèi'n met de poot'n; ik kiek um mie hen, der is ja niks, heelmaol niks, dat peard drèèi'n met de oar'n en ik kreeg mie ne klap an de kop, zeg he, ik vleug van de koa of, ik heul, zeg he, de lien wa in de haan'n, zeg he, ik wus at mie owwekwam, mè ik heb niks ezeen, mè he'k ehad, ne klap an de kop, nen echt'n klap an de kop, ik wus at der wat gebuur'n, ik heul alles good in de gaat'n, mè dat wus ik nich, ik bin wier ôp de koa sprung, zeg he, ik bin nao de Saosele möl hengaon, efkes met Rudie epraot; bie 't wierumgaon, zeg he, heb ik niks wierzeen, zeg he, het peard was nog wa schichterig. Dat kealke kôn mooi vetel'n.

Toverij overdag om klokslag twaalf uur.

Collectie Engelbertink, verslag 1, verhaal 14 (Archief Meertens Instituut)

Hesselvoarts Jantje    Hesselvoarts Jantje   

Saosele    Saosele   

Möl'nven    Möl'nven   

Saasveld    Saasveld