ENGELB_06_007

Dit mot ok woor wenn. De leu hebt later nog bie Deankaamp woond, mer dee hadn veur dee tied bie Demter woond, door hadn ze 'n boerderijkn had en dee man, dee har door naor nen heer hen mötn en waerkn, ja dat was nen heer west, den har nog 'n paar beest könn holn en dee leu, dee hadn d'r 'n zetje inwest, mer nog nich zao lang en doe hadn ze 's nachts wat staampn heurd. Wat is hier toch te doon? Dat hoes har doe efn luuw staon en in dee tied, eerder dat ze d'r ôp wan kömn, har den heer eerst dat laotn ôpknapn, mer cemaentn deln warn d'r doe nog nich en doe hadn ze ne neie kleidel legd. Wat is hier toch te doon? En dat har mer deurgaon en doe was eern man ôpstaon en dee har ôp del kekn, was nich zonne grote del west en door har nen keerl har an 't kleistaampn west, ôp de del, heelmol ônthutst, eerst was he naor de vrouw henloopn: "Oh, wat wie nô toch in hoes hebt, zao en zao, mer doe warn ze d'r dan met eer baer hengaon en doe hadn ze 'm vrouwd, wel he was, hè. He har d'r geelsnich ôpsprökn he har d'r geelsnich ôpsprökn, he har mer deurwaerkt. Daangs har he d'r ok west at zee alleen was west, mer har eer niks daon, niks, door har he al 't waerk wa um doon könn en dan was he vôtwest en dan was he weer an 'n kleistaampn gaon en doe hadn ze d'r met 'n heer owwerpraot. "Ja", har den heer zegd, "Ja, van owwerlewwering kôn he zik dat nog herinnern, mer he har d'r niks ôp oet daon, dat door vrower a eerder speukt har en doe hadn ze - en woor kwam dat van, van eere familie, vrower môs door een wat oetvretn hemn of zao, mer den was ok weerkömn, mer in ieder geval den har hier gennen hemmel had, den har naerngs könn wenn en den har d'r ok iedere maol west en doe har in de vorm van nen zwartn hound, 's aoms was he in hoes kömn, de deur har loswest en har he achter 'n kachel zitn gaon, was d'r vuur zitn gaon, dat warn gereformeerde leu west en doe, ja alns prebeert, de buurt in, mer zie hadn geneen in hoes könn kriengn. Doe naor 'n domnee hen en den har oet zien beukke nen zet lezn en den har d'r niks met anvangn könn en doe har een van de buurn, den har zegd: "Door was nog nen paoter in 't daorp, den zôln ze es ôphaaln" en doe hadn de gereformeerdn dacht: "Dat menneke". Den domnee was völ grötter, zweurder, wat zôl dat d'r andoon, he har nen zet bid en he har 'n ôp kop veuld, he har niks daon en dat har ne metkriengn könt, mer doe har he zegd, den paoter, nô mônn ze zeen na ole waangn te kriengn, dee ze nich meer broekn en twee peer, dee d'r har loopn kônn en gen ketnreepns, môsn touwreepns wenn, nem ze mer met ôp de waag, zaolang was d'r niks te doon, mer at he zer: "Snien", dan môsn ze alle reepns tegeliek deursnien en dan zao gauw möglijk vôt. Doe hadn ze den hound dan in de vorm van nen geest wegbracht naor 'n ofgelaengn brookpad, woor klei zat en door hadn ze stilholn en doe har he dan 't teekn gemn, zie môsn snien, mer de keerl was ôp 't peerd sprungn en dat weg, mer he was nog gen 25 meter wegwest en doe was de waag toch oetmekaar pleerd, doe at 'n paoter van de waag ofgaon was.

SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.    SINSAG 0410 - Der gebannte Geist.   

Spokerij op boerderij, volgens overlevering een teruggekeerde dode die ook als zwarte hond is verschenen. De dominee kan de hond niet wegkrijgen, een pater weet wel de oplossing.

Collectie Engelbertink, verslag 6, verhaal 7 (Archief Meertens Instituut)

Deventer    Deventer   

Deventer    Deventer