ENGELB_06_012

Rammelkaamp. Door ben ik ok geboorn. A'j nô van Denkaamp kômt, woor 'n bôs begeent en dan mö'j links of. Mer vrower môsn ie met 'n knuppel alns döske. Mien vare was altied beheurlijk vroo en at he dan 't döske daon har, dan jag he altied 'n niendeur los, 'n böwstn dan, dan gung de frisse lôcht d'r luk in. Dan was 't zweurste wark luk of; 't ôpkeern en 't kafmöln kônn ze de deur wa bie loshemn. Mer dan kôn ze zao ôp Dissel ankiekn en van Aotmöske straot naor 't kasteel, door geet ja ne laan langs en dan gung door altied 'n lecht. Het was 's mons zao vroo, bô laat zôlt wörn, zon half zes, zes uur hè. Mer toen es maol, Dissel, den har ne watermöl, den kôn zaagn en den kôn maaln en den har ok ne bakkerij vrower, ok nen weinkel, café, van alns har he, nô daangs was mien vare altied vôt en dan 's aoms bie de weinterdag 'n braod haaln van 'n Dissel dat kôn he wa in 'n duuster, zao bang was he nich, dat dôf he wa te waongn, nen keerl as nen baom; vrower hadn ze ja zonnen licht, met nen schoefkoor, dan däönn ze den licht owwer de schôller, paar töw zatn d'r an en dee pösn dan um de bäöm dan was dat makkelker um te kruin en dan nam he dee licht met, beurde dat braod in en dan kôn he dat zao vast holn; nô doe geet he zao naor 'n Dissel en haaln door 'n braod, mer doe zit door kunnige leu en dee zeit: "Kôm lao'w es 'n bäömke kaartn". Kaartn kôn mien vare good, daer he ok merakel geern en dee drinkt door 'n börrelke en kaartn door 'n bäömke. Mer in dee tied wörn dan zao duuster, zao duuster, mer doe kômp he boetn en dan daenkt he: "Oh wat duuster" en in dat hoolt door, mer doe is he door bie dat kasteel, net woor aj door dwers owwerhaot en doe zöt he, dat door van Aotmöske straot 'n lecht an koomp, nô daenkt he, nô gao'k de laan langs en dan kôn he as he halfweg was net bie dat bekke, ne bek met ne bruw owwerhen, dan kôn he door rechts um, bie Wassink deur 'n goordn hen en zao bie ouns hoes en doe is he door bie dee bruw. He is nog in de verônderstelling, at Roessink dat nog zao laat is met de koets, vrower nen auto was d'r nich, met twee peer en Harink, den was koetsier en doe har mien vaar dacht, dan kaan'k mooi zeen, woor ik door d'r ofmot en doe is he door bie de bruw en doe is dat lechke ineens, batsie alns weg, alns vôt, mien vaar was nich kinderachtig, alns vôt en wat was 't geval, he kôn niks meer zeen, he löp van bown in 't water, woor he juust ôp bedacht was west, at dat lecht door is, dan kan ik zeen, woor he hen mot. Braod nat en he kletsnat en doe is he dan mer wier oet de bek kröpn en doe hef he de weg wa wier vünn, woor he dan hen môs, mer dat is wa werkelijk gebeurd.

SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.    SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   

’s Nachts zien van een lichtje dat plotseling is verdwenen, de man ziet niets meer en loopt het water in.

Collectie Engelbertink, verslag 6, verhaal 12 (Archief Meertens Instituut)

Wassink    Wassink   

Denekamp    Denekamp   

Ootmarsum    Ootmarsum