Hoofdtekst
Beierink: Wie hebt hier ne meid had en wat d'r nô was, dat wet ik nich, dat kwam oet Reutum, dat he'w hier dree joor had. Eerst he'w 't twee joor had en doe later he'w dat halve tied had, mer dat har, ma, wat was dat toch, Hanna.
Vrouw Beierink: Hanna, dat wet ik nich, Hanna, wie hadn es maol ne rôl gaas an straot lign. Dat har altied 'n eenn aarm oet ber lign en 'n kop oet ber lign en dat däör niks as raar schreewn en dräömn, niks aans as dräömn.
Beierink: Nachtn heb wie d'r bie zetn.
Vrouw: En doe zer oons vare: "Dat kan nich langer vedan, wie gao d'r net naor 't ollershoes" en doe kwam zien breur en doe zeg zien breur: "Zie har 't wa eerder had en dan gung wie naor Zender, wat van de paoters haald". En dat he'w nô hier belewd, zao lang at oons Gerrit geboorn is, dat is in 33 west, dat wet ik zeker.
Vrouw: Mien vare was bie de Buter vuur knecht en doe woln ze dösche, dat was 's nachns um 'n uur of veer, um twaalf uur warn ze begunn te dösche en um veer uur was dat Jenske d'r nog nich west en doe hef mien vaar dan henstuurd en de Buter hef mien vaar dan henstuurt um dat Jenske ôp te haaln. En den is nich wieder kömn as den weg wat van Blaanknau heurde en doe har oons vare wierum gaon kloump ônder 'n aarm en nen grootn hoond har door staon en doe har he zegd: "Ik gao d'r nich hen jông", ik heb d'r staon en door steet nen grootn hoond, ik ben d'r nich langs loopn, den löt mie de tandn zeen en doe har 'n boer den har tegn hem zegd: "Doe dore jông, las die alns wies maakn, ik zal met die gaon". Nô en den boer den gaet met hem en den hoond den steet door ok wa, mer 'n hoond den läöp näöst 'n boer en door gaot ze naor dat Bleek Jenske en dat zit bie 'n kachel.
Beierink: Nich bie 'n kachel, bie 't losse vuur.
Vrouw: Ja, bie 't losse vuur. Jao, door was vrower 'n los vuur en doe har vare zegd, ik heb a ieder maol west um die ôp te haaln, mer ik kan nich wieder komn as door. "Jao", har 't zegd, "ik ben ok ieder maol door west en ik kan ok nich wieder um den hoond" en den har nen ketn an, nen grootn zwartn hoond en doe har 'n boer zegd: "Gao mer met, gebeurt die niks". Zie warn baere metgaon, 'n hoond har door blevn, woor he door staon har en doe was he wa metgaon naor hoes. En doe later doe ze 't dösche daon hadn, doe hebt ze Jenske wa wierum bracht, he har nich alleen wierum däörvn. Mer mien vare zer ok nog, door in 'n ônderschoer har ok 'n rad loopn, het har van de ene kaant naor de ane kaant henloopn, he har in 't ber legn, mer he har 't good könn heurn en den boer har altied ôp ber loopn te bidn, hardôp, zie hadn 'm aait könn heurn bidn en doe ineens was dat rad tuske de beest vlögn en doe warn de beest aolmaol ôpvlögn van 'n fessel en hadn niks aans daon as böln en dat gung zo'n zetke, zer he, en doe was 't mangs wier ofloopn west, dan har d'r wier stilstaand west. En doe es maol ôp nen zundag, zeg he, doe har d'r kaerk west. Zundaagns hadn de boern altied vraogd: "Jông is d'r nog wat west?" "Nee", har vare zegd, want he har 't nooit däörvn te verteln, nee, het zal nô wa minder wördn, zie hebt naor de paoters henwest, zie hebt ne medallie in 't koostal hangn. "En zaolang at den medallie d'r inhaank", hadn de boern doe zegd, "koump d'r ok nich wat wier, gao mer es kiekn." Doe was d'r nog aen hen west hen kiekn, door hung wa ne medallie en den medallie, den haank d'r nog.
Vrouw Beierink: Hanna, dat wet ik nich, Hanna, wie hadn es maol ne rôl gaas an straot lign. Dat har altied 'n eenn aarm oet ber lign en 'n kop oet ber lign en dat däör niks as raar schreewn en dräömn, niks aans as dräömn.
Beierink: Nachtn heb wie d'r bie zetn.
Vrouw: En doe zer oons vare: "Dat kan nich langer vedan, wie gao d'r net naor 't ollershoes" en doe kwam zien breur en doe zeg zien breur: "Zie har 't wa eerder had en dan gung wie naor Zender, wat van de paoters haald". En dat he'w nô hier belewd, zao lang at oons Gerrit geboorn is, dat is in 33 west, dat wet ik zeker.
Vrouw: Mien vare was bie de Buter vuur knecht en doe woln ze dösche, dat was 's nachns um 'n uur of veer, um twaalf uur warn ze begunn te dösche en um veer uur was dat Jenske d'r nog nich west en doe hef mien vaar dan henstuurd en de Buter hef mien vaar dan henstuurt um dat Jenske ôp te haaln. En den is nich wieder kömn as den weg wat van Blaanknau heurde en doe har oons vare wierum gaon kloump ônder 'n aarm en nen grootn hoond har door staon en doe har he zegd: "Ik gao d'r nich hen jông", ik heb d'r staon en door steet nen grootn hoond, ik ben d'r nich langs loopn, den löt mie de tandn zeen en doe har 'n boer den har tegn hem zegd: "Doe dore jông, las die alns wies maakn, ik zal met die gaon". Nô en den boer den gaet met hem en den hoond den steet door ok wa, mer 'n hoond den läöp näöst 'n boer en door gaot ze naor dat Bleek Jenske en dat zit bie 'n kachel.
Beierink: Nich bie 'n kachel, bie 't losse vuur.
Vrouw: Ja, bie 't losse vuur. Jao, door was vrower 'n los vuur en doe har vare zegd, ik heb a ieder maol west um die ôp te haaln, mer ik kan nich wieder komn as door. "Jao", har 't zegd, "ik ben ok ieder maol door west en ik kan ok nich wieder um den hoond" en den har nen ketn an, nen grootn zwartn hoond en doe har 'n boer zegd: "Gao mer met, gebeurt die niks". Zie warn baere metgaon, 'n hoond har door blevn, woor he door staon har en doe was he wa metgaon naor hoes. En doe later doe ze 't dösche daon hadn, doe hebt ze Jenske wa wierum bracht, he har nich alleen wierum däörvn. Mer mien vare zer ok nog, door in 'n ônderschoer har ok 'n rad loopn, het har van de ene kaant naor de ane kaant henloopn, he har in 't ber legn, mer he har 't good könn heurn en den boer har altied ôp ber loopn te bidn, hardôp, zie hadn 'm aait könn heurn bidn en doe ineens was dat rad tuske de beest vlögn en doe warn de beest aolmaol ôpvlögn van 'n fessel en hadn niks aans daon as böln en dat gung zo'n zetke, zer he, en doe was 't mangs wier ofloopn west, dan har d'r wier stilstaand west. En doe es maol ôp nen zundag, zeg he, doe har d'r kaerk west. Zundaagns hadn de boern altied vraogd: "Jông is d'r nog wat west?" "Nee", har vare zegd, want he har 't nooit däörvn te verteln, nee, het zal nô wa minder wördn, zie hebt naor de paoters henwest, zie hebt ne medallie in 't koostal hangn. "En zaolang at den medallie d'r inhaank", hadn de boern doe zegd, "koump d'r ok nich wat wier, gao mer es kiekn." Doe was d'r nog aen hen west hen kiekn, door hung wa ne medallie en den medallie, den haank d'r nog.
Onderwerp
SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel. 
SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel. 
SINSAG 0933 - Begegnung mit dem Teufel, welcher verschiedene Gestalten annimmt.
SINSAG 0933 - Begegnung mit dem Teufel, welcher verschiedene Gestalten annimmt.
Beschrijving
Paters naar meisje dat 's nachts grote angsten heeft.
Grote zwarte hond met ketting maakt mensen bang, maar doet niets als de eigenaar meeloopt.
Wiel loopt heen en weer, tijdens bidden van de boer vliegt het tussen de dieren in de schuur. Nadat paters een medaille in de koestal hebben opgehangen is er niet meer gebeurd.
Grote zwarte hond met ketting maakt mensen bang, maar doet niets als de eigenaar meeloopt.
Wiel loopt heen en weer, tijdens bidden van de boer vliegt het tussen de dieren in de schuur. Nadat paters een medaille in de koestal hebben opgehangen is er niet meer gebeurd.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 8, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
Engelbertink aanvulling:
Toen vrouw Beierink wilde antwoorden op de vraag van haar man “wat was dat toch, Hanna (= de naam van de meid)”, zei ze:“Hanna, dat wet ik nich, Hanna, hadn es maol ne rôl gaas an 't straot lign”. Mhr Beierink dacht, dat zijn vrouw hem niet begrepen haden daarom ging mevr. Beierink er rechtstreeks toe over om die vraag te beantwoorden. Dus de rol gaas heeft niets met die meid te maken. Die meid lag altijd met haar ene arm uit bed en deed niets anders dan raar schreeuwen en dromen. Toen zei de vader van mevr. Beierink:“Dat kan zo niet langer, wij gaan met de meid naar haar ouderhuis en toen kwam haar broer en hij zei:“Zij had 't wel eerder gehad en toen gingen wij naar Zenderen (een plaats tussen Almelo en Borne) om iets van de paters (daar is een carmelietenklooster) te halen”. Toen de meid 't gebruikt had, was ze genezen.
Toen vrouw Beierink wilde antwoorden op de vraag van haar man “wat was dat toch, Hanna (= de naam van de meid)”, zei ze:“Hanna, dat wet ik nich, Hanna, hadn es maol ne rôl gaas an 't straot lign”. Mhr Beierink dacht, dat zijn vrouw hem niet begrepen haden daarom ging mevr. Beierink er rechtstreeks toe over om die vraag te beantwoorden. Dus de rol gaas heeft niets met die meid te maken. Die meid lag altijd met haar ene arm uit bed en deed niets anders dan raar schreeuwen en dromen. Toen zei de vader van mevr. Beierink:“Dat kan zo niet langer, wij gaan met de meid naar haar ouderhuis en toen kwam haar broer en hij zei:“Zij had 't wel eerder gehad en toen gingen wij naar Zenderen (een plaats tussen Almelo en Borne) om iets van de paters (daar is een carmelietenklooster) te halen”. Toen de meid 't gebruikt had, was ze genezen.
Naam Overig in Tekst
De Buter
De Buter
Naam Locatie in Tekst
Zenderen
Zenderen