Hoofdtekst
..... Joa dat hebt de oolde leu vrower völ vertöln, nich, in dee joarn, nich, dat oolde Veenken, dat hef vrower met de peer owwer de Zuiderzee veurd, 't har zoa har vreurn, nich, mer den hef doar nen hook had, nich, at ze doar in goan warn, hadn ze doar aajt met törfkloetns smetn, bie de Veenke in Oartmösche, dee knecht, at dounker was wördn, hadn dee knechtn met törfkloetns um de oorn hen kregn.
Ik: Dat hoes van de Veenk zölf, is dat ok 'n spookhoes.
B: Joa, de Veenk achter 'n bearg, achter Oartmösche
... Joa, dat möt Sjouw-Hein ok nog wa weetn, dat hef zien eign weg west, nich, doar zint ze vaak met de liekwaag langs goan, nich, doar hadn ze nog owwer recht, mer dat hebt ze toch wa verleurn.
Ik: Is dat dan bie mien schoonvader langs west?
B: Joa, doar woar Dien Beernd nô wocht, woar de school is, nich, dee ground, woar Teus nô woont nich, dat was in hoofdzaak van de meester en dat har doar owweral heukkes ground lign, ik wet wis, at oe schoonvader der wa van wet. Den wet der wa van, doar vroog 'm mer es noar, misschien wet he nog meer as ik.
Ik: Dat kan best wezn, mer wat deank ie, woarum bint dee liekweag eigenlik ôntstoan? Ja, want ie hebt toch ok wa aandre weag.
B: Ja, vrower môsn ze ja ok 'n nienduur oet.
.... Dat was ne pastoor of nen kaploan doar was nen keerl, hef met Oons Heer vôrt west, zee hadn 'm bedeend weelt, den har al vedan roondloopn, al vedan roondloopn, nich, he môs maakn, at he vôrt kwam nich, he har 'n kruus maakt, nich
Ik: Doe har he ok wier vrij goan köant.
B: Mien moder zien breur is noar Amerika goan en den har der ok 'n oom wônn en nog een meer, mer den hef der nooit wier west, de vrouw hef der wa es wier west en wat mien grootmoder west wa, den har schrevn en doe hef he dan schrevn, he hef der ok met noar de pastoor west, ze har de keender al vuur zik zein in Amerika, har ze al vuur zik hen zein loopn, moder vaak verteald, doe met 'n breef noar de pastoor, mer de pastoor har zegd, doar môs he niks op oet doon, nich, doe hef ze vannejs wier schrevn noar zien zön hen, nich, en vannejs wier schrevn en doe was der bericht wier kömn, zee zôln de doodn mer loatn rösten, al zein loopn, al vuur zik hen zein loopn.
Ik: Dat hoes van de Veenk zölf, is dat ok 'n spookhoes.
B: Joa, de Veenk achter 'n bearg, achter Oartmösche
... Joa, dat möt Sjouw-Hein ok nog wa weetn, dat hef zien eign weg west, nich, doar zint ze vaak met de liekwaag langs goan, nich, doar hadn ze nog owwer recht, mer dat hebt ze toch wa verleurn.
Ik: Is dat dan bie mien schoonvader langs west?
B: Joa, doar woar Dien Beernd nô wocht, woar de school is, nich, dee ground, woar Teus nô woont nich, dat was in hoofdzaak van de meester en dat har doar owweral heukkes ground lign, ik wet wis, at oe schoonvader der wa van wet. Den wet der wa van, doar vroog 'm mer es noar, misschien wet he nog meer as ik.
Ik: Dat kan best wezn, mer wat deank ie, woarum bint dee liekweag eigenlik ôntstoan? Ja, want ie hebt toch ok wa aandre weag.
B: Ja, vrower môsn ze ja ok 'n nienduur oet.
.... Dat was ne pastoor of nen kaploan doar was nen keerl, hef met Oons Heer vôrt west, zee hadn 'm bedeend weelt, den har al vedan roondloopn, al vedan roondloopn, nich, he môs maakn, at he vôrt kwam nich, he har 'n kruus maakt, nich
Ik: Doe har he ok wier vrij goan köant.
B: Mien moder zien breur is noar Amerika goan en den har der ok 'n oom wônn en nog een meer, mer den hef der nooit wier west, de vrouw hef der wa es wier west en wat mien grootmoder west wa, den har schrevn en doe hef he dan schrevn, he hef der ok met noar de pastoor west, ze har de keender al vuur zik zein in Amerika, har ze al vuur zik hen zein loopn, moder vaak verteald, doe met 'n breef noar de pastoor, mer de pastoor har zegd, doar môs he niks op oet doon, nich, doe hef ze vannejs wier schrevn noar zien zön hen, nich, en vannejs wier schrevn en doe was der bericht wier kömn, zee zôln de doodn mer loatn rösten, al zein loopn, al vuur zik hen zein loopn.
Onderwerp
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen. 
SINSAG 0539 - Hexe bannt an den Platz
SINSAG 0539 - Hexe bannt an den Platz
Beschrijving
Priester kan niet verder totdat hij een kruisteken slaat.
Vrouw die visioenen heeft gehad over haar kinderen, stuurt hen meerdere berichten, en krijgt het antwoord dat de doden met rust gelaten moeten worden.
Vrouw die visioenen heeft gehad over haar kinderen, stuurt hen meerdere berichten, en krijgt het antwoord dat de doden met rust gelaten moeten worden.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 8a, verhaal 7 (Archief Meertens Instituut)
Motief
V30 - Sacrament.
V30 - Sacrament.
D788 - Disenchantment by sign of cross.
D788 - Disenchantment by sign of cross.
Commentaar
Engelbertink uitleg:
Op mijn vraag: waarom de lijkwegen zijn ontstaan, heeft mijnheer Bels een ontwijkend antwoord gegeven.
dat was ne pastoor of nen kaloan doar was nen keerl, hef met Oons Heer vôrt west (De geestelijke was met de H.Hostie naar een zieke), zee hadn 'm bedeend weelt (ze hadden hem het H.Oliesel willen toedienen), nich, he môs maakn, at (dat) he vôrt kwam, nich, he har 'n kruus maakt nich
Ik: Doe har he ok wier vrij goan köänt (hij had weer alle vrijheid gehad om te doen en laten, wat hij wilde).
Mien moder zien breur (mijn moeder haar broer) is noar Amerika goan en denhar der ok 'n oom wônn (er woonde ook al een oom) en nog een meer, mer den hef der nooit wier west (die is nooit terug geweest), de vrouw hef der wa es wier west (zijn vrouw is wel eens terug geweest) en wat mien grootmoder west was (mijn grootmoeder), den har zegd (die had gezegd): schrievn (je ik moet schrijven) en doe hef he dan schrevn (en toen heeft zij - Bels moeder oma geschreven om iets van haar broer zoon te horen) en he hef der ok met noar de pastoor hen west (moeder oma heeft de pastoor om raad gevraagd), ze har de keender al vuur zik zein loopn in Amerika (ze had in haar droom ? de kinderen in Amerika al zien lopen), moder vaak verteald (dat heeft moeder vaak verteld), doe met 'n breef noar de pastoor (toen met de brief naar de pastoor), mer de pastoorhar zegd (maar de pastoor had gezegd), doar môs he niks ôp oet doon (daar moest moeder oma niets uit op doen), doe hef ze vannejs wier schrevn noar zien zôn hen (toen heeft zij - grootmoeder - weer naar haar zoon geschreven) en doe was der bericht wier kömm (en toen was er bericht teruggekomen), zee zIoln de doodn mer loatn rösten (ze zouden de doden maar laten rusten)
Bels mediteert er nog over en zei enkele belangrijke dingen uit het verhaal opnieuw n.l. al zein loopn (iedereen zien lopen) al vuur zik hen zein loopn (iedereen voor zich heen zien lopen).
Hier volgt een schets van die stamboom:
grootmoeder (oma) (zij had de kinderen voor zich heen zien lopen)
moeder zoon (die in Amerika niets van zich liet horen
Bels
Op mijn vraag: waarom de lijkwegen zijn ontstaan, heeft mijnheer Bels een ontwijkend antwoord gegeven.
dat was ne pastoor of nen kaloan doar was nen keerl, hef met Oons Heer vôrt west (De geestelijke was met de H.Hostie naar een zieke), zee hadn 'm bedeend weelt (ze hadden hem het H.Oliesel willen toedienen), nich, he môs maakn, at (dat) he vôrt kwam, nich, he har 'n kruus maakt nich
Ik: Doe har he ok wier vrij goan köänt (hij had weer alle vrijheid gehad om te doen en laten, wat hij wilde).
Mien moder zien breur (mijn moeder haar broer) is noar Amerika goan en denhar der ok 'n oom wônn (er woonde ook al een oom) en nog een meer, mer den hef der nooit wier west (die is nooit terug geweest), de vrouw hef der wa es wier west (zijn vrouw is wel eens terug geweest) en wat mien grootmoder west was (mijn grootmoeder), den har zegd (die had gezegd): schrievn (je ik moet schrijven) en doe hef he dan schrevn (en toen heeft zij - Bels moeder oma geschreven om iets van haar broer zoon te horen) en he hef der ok met noar de pastoor hen west (moeder oma heeft de pastoor om raad gevraagd), ze har de keender al vuur zik zein loopn in Amerika (ze had in haar droom ? de kinderen in Amerika al zien lopen), moder vaak verteald (dat heeft moeder vaak verteld), doe met 'n breef noar de pastoor (toen met de brief naar de pastoor), mer de pastoorhar zegd (maar de pastoor had gezegd), doar môs he niks ôp oet doon (daar moest moeder oma niets uit op doen), doe hef ze vannejs wier schrevn noar zien zôn hen (toen heeft zij - grootmoeder - weer naar haar zoon geschreven) en doe was der bericht wier kömm (en toen was er bericht teruggekomen), zee zIoln de doodn mer loatn rösten (ze zouden de doden maar laten rusten)
Bels mediteert er nog over en zei enkele belangrijke dingen uit het verhaal opnieuw n.l. al zein loopn (iedereen zien lopen) al vuur zik hen zein loopn (iedereen voor zich heen zien lopen).
Hier volgt een schets van die stamboom:
grootmoeder (oma) (zij had de kinderen voor zich heen zien lopen)
moeder zoon (die in Amerika niets van zich liet horen
Bels