Hoofdtekst
Ik: Ne zeakte?
M: Dat heb ik ok zölf metmaakt, misschien a'j d'r um lacht, dat weet ik ok nich.
Ik: Ik lach nergns um, ik vind 't interessant dee dinge.
M: Wie warn met oons beidn, mien breur en ik, den is al lang owwerledn doe wie zukke jôngs warn hè, dan zwearf ie in de zommerdag 's merraagns wa es oet. Noa 't etn zer mien moeder ok, vöggelnustn oethaaln of dinge wa'j nich doon môgn, vischen völ en dan kô'j doar ôp ne plek komn en dat lig hier vlak an de deur, dat wistn wie ok wa, dat wö'j zoa kraank as ik weet nich wat, mankeern oe 's merraagns niks, a'j um twaalf uur wat atn en at ie doar um een uur, half een, een uur en dan kwam ie weer, ie môsn owwergevn, zoa kraank as wat, nich, mien moder wus doar wa 'n middel veur, d'r is altied middel veur west, veur alles, dan zedn ze, he hef 'n smöakn, Naam smöakn wee'j wa doar den vandan kwam?
Ik: Dat hef met roakn te maakn.
M: Joa, ie warn d'r heel slecht an too, dan zedn ze wa es, jôngs,woar he'j wier zetn vanmerrug, zi'j doar en doar west, joa, dat dach ik wa weer. Dat is 'n oold gezegde van 'n boer en dat gealdt hier nog, tusken 12 en 1 zint alle speuk ôp de been, 's nachts, mer ok in 'n merrag, mer dan ha'j doar wier west. Ie hadn de gewijde palmn van palmnzundag, ie hadn gewijde keersn in hoes, stukn of ofgebraandn, dee kree'j ja, a'j noar de pastoor hadn west, snee'j zoa van dee keers of en gedröagdn palmn van palmnzundag, kô'j zoa wrievn en dan 't vuur d'rin en dan was 't rook .... lucht as mirre
en dan zatn ie mooi bovn, nich, ie zatn mooi ôp 'n stool en 'n stowtes ha'j zoa veur oe stoan en dan 'n schort owwer 'n kop hen en automatisch ademn ie dat in, ie stikn zoawat want de kônn zoawat gen oadm kriegn, mer dat heurde d'r bie, dat heurde d'r bie. En dan was de kous of, met 'n half uur wa'j wier better en dan mankeern oe niks meer, mer woar wörd'j nô zoa zeek van. In Tilgt was d'r nog een meer, den man, den lewt nog wa, den har dat precies zoa, den har ok altied last van dee ding, nich. A'j nô brood bie oe hadn, rognbrood, klean körstke rognbrood, dan kôn oe niks owwerkomn, dat neumn ze 'n anweajsel. Het waaide oe an, kiek 'n anweajsel, he har 'n anweajsel wörd d'r dan zegd. Ie hadn 'n anweajsel en d'r wördn d'r verder nich meer owwer proat, dat was 'n geneesmiddel, nich.
M: Dat heb ik ok zölf metmaakt, misschien a'j d'r um lacht, dat weet ik ok nich.
Ik: Ik lach nergns um, ik vind 't interessant dee dinge.
M: Wie warn met oons beidn, mien breur en ik, den is al lang owwerledn doe wie zukke jôngs warn hè, dan zwearf ie in de zommerdag 's merraagns wa es oet. Noa 't etn zer mien moeder ok, vöggelnustn oethaaln of dinge wa'j nich doon môgn, vischen völ en dan kô'j doar ôp ne plek komn en dat lig hier vlak an de deur, dat wistn wie ok wa, dat wö'j zoa kraank as ik weet nich wat, mankeern oe 's merraagns niks, a'j um twaalf uur wat atn en at ie doar um een uur, half een, een uur en dan kwam ie weer, ie môsn owwergevn, zoa kraank as wat, nich, mien moder wus doar wa 'n middel veur, d'r is altied middel veur west, veur alles, dan zedn ze, he hef 'n smöakn, Naam smöakn wee'j wa doar den vandan kwam?
Ik: Dat hef met roakn te maakn.
M: Joa, ie warn d'r heel slecht an too, dan zedn ze wa es, jôngs,woar he'j wier zetn vanmerrug, zi'j doar en doar west, joa, dat dach ik wa weer. Dat is 'n oold gezegde van 'n boer en dat gealdt hier nog, tusken 12 en 1 zint alle speuk ôp de been, 's nachts, mer ok in 'n merrag, mer dan ha'j doar wier west. Ie hadn de gewijde palmn van palmnzundag, ie hadn gewijde keersn in hoes, stukn of ofgebraandn, dee kree'j ja, a'j noar de pastoor hadn west, snee'j zoa van dee keers of en gedröagdn palmn van palmnzundag, kô'j zoa wrievn en dan 't vuur d'rin en dan was 't rook .... lucht as mirre
en dan zatn ie mooi bovn, nich, ie zatn mooi ôp 'n stool en 'n stowtes ha'j zoa veur oe stoan en dan 'n schort owwer 'n kop hen en automatisch ademn ie dat in, ie stikn zoawat want de kônn zoawat gen oadm kriegn, mer dat heurde d'r bie, dat heurde d'r bie. En dan was de kous of, met 'n half uur wa'j wier better en dan mankeern oe niks meer, mer woar wörd'j nô zoa zeek van. In Tilgt was d'r nog een meer, den man, den lewt nog wa, den har dat precies zoa, den har ok altied last van dee ding, nich. A'j nô brood bie oe hadn, rognbrood, klean körstke rognbrood, dan kôn oe niks owwerkomn, dat neumn ze 'n anweajsel. Het waaide oe an, kiek 'n anweajsel, he har 'n anweajsel wörd d'r dan zegd. Ie hadn 'n anweajsel en d'r wördn d'r verder nich meer owwer proat, dat was 'n geneesmiddel, nich.
Onderwerp
TM 4302 - Volksgeneeskunde 
TM 4302 - Volksgeneeskunde 
Beschrijving
Tussen twaalf en één uur ziek worden op een bepaalde plaats, wijze van genezing. Afweer tegen koortslip.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 9, verhaal 9 (Archief Meertens Instituut)
Naam Locatie in Tekst
Tilligte
Tilligte
Plaats van Handelen
Tilligte
Tilligte