Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

ENGELB_15_009

Een sage (mondeling), juli 1979

Hoofdtekst

H.E.: En oeln? He’j dee wa es mangs heurn schreeuwn?
F.Ve.: Zeker, dat wet ik nog wa.
H.E.: Is der ok een stöarvn?
F.Ve.: Nee, nooit, nooit.
Vr.Vr.: Joa, dat zedn ze vrower altied, at der nen oel schreeuwn, dan stöarf der ean.
Vr. [Wolberink, Jan]: Van dee kwikuulkes ... katoeln.
F.Ve.: Katoeln, bie oe ha’j der ander joarn, dat mean ik ok. Jan, doe was ik n joar of zes zeuvn
Vr.: as doar ne oel zat ... doar har ik n paar doevn in had
H.E.: Dat zint dee kleann.
F.Ve.: Katoeln dat zint dee grootn.
Vr.: No zit ze völ bie de Meier in de rognschuur en in t oolde hoes.
Vr.Vr.: at der ne oel schreeuwn, dan stöarf der gaaw een. Och dat he’w hier vaak had, nich hier wied vandan, oh vaak genog heurn schreeuwn.
H.E.: Nog nooit wat gebuurd?
Vr.: Dan mosn ze mer dat geweer griepn en der opscheet weelt op de oel. Doe was he wier kömn en zegd “Ik heb der mer nich op schötn. He nikn mie too”.
Vr.Vr.: Wat is t wat e zegn.
Vr.: Vrower warn de leu naa biegeleuvig.

Onderwerp

SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.    SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   

Beschrijving

Schreeuwende uil is voorloop van sterfgeval. Op uil die iemand toeknikt wordt niet geschoten.

Bron

Collectie Engelbertink, verslag 15, verhaal 9 (Archief Meertens Instituut)