Hoofdtekst
Witbreuk: In 1839
Mevr. Wilderink: In 1938 vuur n oorlog a.
Wit: Dat wet ik zoa nich, mer ik wet wa oons Lida was n joar of tien, mer zee begreep't ook a. Zoa klean at he was. Ja, no dat means kwam vaak bie oons en doe zeg ik: Doe koons wa vaker komn, doe hes gen keend of kuukn en ik zit in n rommel in, a'k nich vuur of achteroet kan en doe zeg ik: mer ik bin zoa bang vuur n pauwhaann, doar was dat means naar bang vuur; Ik zeg, hoe kaans doe no zoa bang vuur weazn? Geneen is der bang vuur. Tenmunste he dear niks, mer zee was der dan verschrikkelik bang vuur, ja no. Zoa kwam het eerst en doe stond t moal bie miej en doe zeg ik: n pauwhaan zit op eier, dan krie'w der nog meer biej, dan wos nog banger, zeg ik doe zoa, zoa as ie dan proat van alle kaantn, dan zo'k hem toch moal an de kaant zetn, a'k der toch meer zoa bang vuur was, den hef nog nooit wat doen. Ik zin der toch bang vuur, zeg't. Mer het stond nog biej miej en zee zer, ik goa naor hoes hen. Ik zeg, joa, dat is goed en doe kwam mie en doe kwam mie ne weeind anweain, n pauwhaan weain van t nust. Ik heb der geneen zeen oetvleegn, he hef no gen nust mer umkekn, he zat hoow in de beum.
Engelbertink: Dus die eier zint nich oetkomn.
Wit: Mer doe begreep ik der niks van. Dat was dat, ik heb t nooit in hoes zegt tegn de keerls of zo. Ik deank, ik kan mie ok wa wat verbeeld hebn.
Mevr. Wilderink: In 1938 vuur n oorlog a.
Wit: Dat wet ik zoa nich, mer ik wet wa oons Lida was n joar of tien, mer zee begreep't ook a. Zoa klean at he was. Ja, no dat means kwam vaak bie oons en doe zeg ik: Doe koons wa vaker komn, doe hes gen keend of kuukn en ik zit in n rommel in, a'k nich vuur of achteroet kan en doe zeg ik: mer ik bin zoa bang vuur n pauwhaann, doar was dat means naar bang vuur; Ik zeg, hoe kaans doe no zoa bang vuur weazn? Geneen is der bang vuur. Tenmunste he dear niks, mer zee was der dan verschrikkelik bang vuur, ja no. Zoa kwam het eerst en doe stond t moal bie miej en doe zeg ik: n pauwhaan zit op eier, dan krie'w der nog meer biej, dan wos nog banger, zeg ik doe zoa, zoa as ie dan proat van alle kaantn, dan zo'k hem toch moal an de kaant zetn, a'k der toch meer zoa bang vuur was, den hef nog nooit wat doen. Ik zin der toch bang vuur, zeg't. Mer het stond nog biej miej en zee zer, ik goa naor hoes hen. Ik zeg, joa, dat is goed en doe kwam mie en doe kwam mie ne weeind anweain, n pauwhaan weain van t nust. Ik heb der geneen zeen oetvleegn, he hef no gen nust mer umkekn, he zat hoow in de beum.
Engelbertink: Dus die eier zint nich oetkomn.
Wit: Mer doe begreep ik der niks van. Dat was dat, ik heb t nooit in hoes zegt tegn de keerls of zo. Ik deank, ik kan mie ok wa wat verbeeld hebn.
Beschrijving
Angst voor pauw.
Bron
Collectie Engelbertink, verslag 18, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)