ENGELB_21_013

L: Dat was n wonder, dat koomp zoa bie t geloaf veur. Zee holdt oons met n keers onder n hals en zoa. n Blasiuszeegn, holdt ze nen keers onder n hals, wie hebt van t joar nog wa doan, doe döar disse pastoor, den gaf den Blasiuszeegn nog.
E: Ie heurt bie de Mariakeark hè? Kolkman hè ?
L: Dan rekn wie, Geat good en aans krieg'j t in n hals. En aans geat good, dan kan n wonder gebeurn, ja n wonder zozeer, dat koomp oe too.
E: Ie hebt t verdeand.
L: Ie hebt t verdeand. Woar broek wie anders oons communie veur? Ie möt dat as t ware gelöavn, dat is Oons Leavn Heer hè, vlees en bloed, doar ontvang wie t veur hè, aans hoo'w t ja nich te ontvangn, is ja niks weerd.
E: Jongvolk dat is hè
L: Jongvolk dat is, ik vind t nog aait naa, at ze doar van de communiebaank komt kauwn.
E: Joa dat is n naa gezicht, t is net of ze kauwgum in n mound hebt.
L: Net. Dat liekt mie nich too
E: De eerbied is vot.
L: De eerbied is vot.
Doar zat n veald en doar was zonnen plagnhut, was der ingraavn hè, doar ko'j met trapn in in nen böalt, doar kwam gen water in, ja doar zatn ze mangs, daagn.
E: Hebt ze ok wa mangs t spit bracht?
L: Dan gungn ze doar wat etn in. In dee hut en zie gungn n vuurkn maakn doarin at t te koold was.
E: n Vuierkn beutn.
L: n Vuierkn beutn. Wie gungn der as jongs ok wa mangs inzitn.
E: Wat vukke beultn zoln dat hebn west dan?
L: Dat was veur, vrower hadn ze ja mangs n koppel schoap hè, veur dee schoapherders hè, dat heb ik mie altied verbeeld
E: Nen scheaper gung doarin.
L: Nen scheaper gung doar zitn en de schöap, dee löat he doar loopn. In t veald. t Was ja allemoal veald.
E: t Was um in te schuuln?
L: Zoekerveald, zoekerveald, zedn ze hè. Dat was almoal veald.
E: Owwerdeinkel was ol almoal veald.
L: Owwerdeinkel ok.
E: Dat neumt ze nich meer t Zoekerveald of wa?
L: Nee, wa dat andere, dat zoekerveald, op Glane an. Dat neumt ze nog wa Zoekerveald, mer t is no gen veald meer, t is almoal grös.
E: Hoo neumn ze dat vrower dan, dat Owwerdeinkel? Hoo wördn dat neumd vrower?
L: t Achterveald.
E: t Achterveald. Doar is later t doarp Owwerdeinkel ontstoan duur de fabrieksarbeiders. Ie hadn doar alleen dat grote earf, och woo het dat toch ok.
L: En dan t stertke was doar, joa dat was nen hook wier van Owwerdeinkel.
n Peerd holdt van n meansche Wie hadn ok aait n best peerd of twee, dee kondn oe heurn an de sproak. A'j ze röapn, kwamn ze der an, mer dan gung ze nich noar de, a'k ne buurman bie mie har, mer dan kwamn ze bie mie, dat kondn ze heurn an de sproak. En a'j ze dan in haandn hadn, dan klop ie z n betke, doar mö'j vreandelik tegn wezn.
E: Ja gewoon as n means, mer nich dat ze woar stil gungn stoan, at ze wat heurn of zoa.
L: At ze nich trekn woln. Dan mosn ze oe kenn.
E: Mer ja dan zat der gewoon ne zwoare vracht zat der achter.
L: Joa dan zat der ne zwoare vracht achter, mer dan mosn ie, dat weigern ze dat wa as jonge peer, dan weigern ze dat wa, mer dan mo'j dat wa loatn wetn, woarat ze met te doon hadn. At ik der dan ankwam, dan wusn ze a beschead. t Mot gebeurn. n Boer koump der an.
E: Mer nich dat ze weigern, dat ze wat heurn. Van n mystiek spul of zoa?
L: Nee, nee, och ja wie beredn ze ja ok wa met schuttersfeestn en zukke dinger.
L: Doar heb wie a kloatschötn. Op t Kolkersveald zegt ze ok.
E: Nich at der nog zonnen vorm van nen koel der nog was?
L: Nee, nee, den is der nich meer.

Geven van de Blasiuszegen.

Collectie Engelbertink, verslag 21, verhaal 13 (Archief Meertens Instituut)

Kolkman    Kolkman   

Blasius    Blasius