Hoofdtekst
Vräöger, wie we naar sjoêl gingen, nao kan dat niet meer, of dei jong mot dat kennen, dat wet ik niet. Na, nu gingen ze aflaegen als de tandpien haeje, gingen ze naor Braej, dat is hier väöraan, en daor woonde den mens, die had zonnen bijnaam: Breekers-Ties, daor gingen ze naortów, als de tandpien haeje, maar niet naor den dokter, vaor den tand laoten te trekken. Maar daor waoren ze der zo vanaf. Dan komen ze daor, ‘Ja,’ zeed ze, ‘Nu krigst ze nog ein sehel dan dat ze nao is, en dan is het ook zo gedaon,’ dache. Maar aerst moste met jenne voot de klomp of de sjoon oet doen, en dan moste haeje in de grond een klein kuulke maken. En daor speiste in. En zo as er gespeist is, dan krakt e taegen nen tand in de monk. Maar de tandpien is er weg, en solst der auch naoit gen mer krijgen. En verdommen, ik geef doezend gulden als ik dat geloofde, zou ik wel iens zeggen.
Onderwerp
TM 4302 - Volksgeneeskunde   
Beschrijving
Mensen met kiespijn. Je rnoet een kuiltje in de grond maken met een ongeschoeide voet. Je moet er in spuwen, het gat dichtmaken. Dan krijg je eerst wel twee keer zoveel pijn. Daarna is het afgelopen en krijg je het ook nooit meer terug.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Naam Overig in Tekst
Breekers-Ties   
Naam Locatie in Tekst
Bree (België)   
Plaats van Handelen
Bree (België)   

