VODA_015_01D

Maar eh zo anders werken, dat deden ze niet. Zaogen ze naoit, hè? En doe het Bruun het een achthonderd sjäöp bie-ein gekregen, hè? Daor die vermeerdering, Stits, hè? En doe heeft e ein van die kabouters touw gekregen. En dei ging met die sjäöp ronk. En achternao as den hauste weg war, wa, het was er nog een beetje, dan kwam dei greunigheid op dat veld, op den akker. En dan vroog hae altied of hae met die sjäöp op den akker, den aard, moogde weien. En zo, donderwaor, kreeg hae good weid wat sjäöp gróët, hè? En auch nog een nep verdint. Maar ja, al wat hae verdint, dat was klein. Want ich weit het nog, vader het mie duk met zien klein krukkerke wieg, naor de sjoêl ging, naor Keuningslust gestuurd. En daor mos ich naor den winkel gaon, naor Hermans, spek gaan halen. Dat was Amerikaans spek. En dat was wel … twintig centimeter dik! Klaorwit, jao, klaorwit spek, hè? En dat aore wiggels zo gróët, nou, dan wordt e dat krukkerke gans volgelajen, en dan mos ik dat mit betalen. En dat kostte zeven cent het ponk. Ja. En daor achternao, doe gingen vader en die andere boeren, dat waoren der zeventjin. En dan al die boeren, niet gelogen, hoor, maar drie paerd. En dan mosten ze hiel goed vreend met ziene, met die boeren die die paerd haejen, hè? En anders dan waoren ze nog niet in staot väör een liek naor de kerk te kriegen. Zo was dat vräöger, hè? Ja, en … rood vleis en dingen, dat zaogen we naoit, naoit van zien làèven niet, hè? Het koren, daor kregen we draej tot vier cent vaor as het heel fijn waar.

Over het algemeen werkten ze niet veel, maar één kabouter hoedde de schapen en liet ze weiden. Ze hadden te weinig paarden om een lijk naar de kerk te brengen. Daarom moesten ze de boeren te vriend houden.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

De Bruin    De Bruin   

Koningslust    Koningslust