KROSENBRINK00103

Bi’j de boerderi’je Slemp op ut Loo bi’j Eibargen was ne vrouwe estorvene. De buurte mos der hen en ok ne naoberman en -vrouwe. Too ze dichte bi’j ut hoes kwammen, worden ut opins heel lech an de loch en ut was net of den hemel helemaols los ging. Allemaole ha’n ze dat ezene en zee gleuven alle dat de vrouw noo in den hemel was. Ut was un zeldzaam verschiensel, maor ene vrouwe zea: At ter neet mear in den hemel komt, dan bunt ut ter neet volle.
Want ut gebeurn neet vake, dat de loch zo lech worden, da’j wal spelden konnen zeuken.

Bij de boerderij Slemp bij 't Loo Eibergen was een vrouw gestorven. Toen de buurman en buurvrouw bij het huis kwamen, werd de lucht opeens heel licht en de hemel ging los. Iedereen geloofde dat de vrouw nu in de hemel was. Het was een zeldzaam verschijnsel. Het gebeurt niet vaak dat de lucht zo licht wordt dat je spelden kan zoeken.

Corpus Krosenbrink, verslag 1, verhaal 3 (archief Meertens Instituut)

Slemp    Slemp   

't Loo bij Eibargen    't Loo bij Eibargen   

't Loo bij Eibargen    't Loo bij Eibargen