KROSENBRINK00301

Op Huender zienen panovven in Rekken warken Floors en Engbert Boevink, dee neet arg bange oet wazzen evol’ne. Ene van de andere arbeiders vertellen eur, dat e zaoterdagaovend, ton e met de eiere naor Ten Wolthoes hen ging (winkel), dat ter achter den karkhof op ut land van Hietbrink un spook ston. Hee hadde gonaovend ezeg, maor den man den daor ston, zea niks wearumme. En dat was al veaker gebeurd, as e daor langs kwam. Floors en Boevink wollen daor ut eure van hebben. Op ne aovend lepen ze der met zich beiden langs. Zee ha’n ne goejen stok bi’j zich. Ton ze dichterbi’j kwammen zogen ze ok wat staon. Ene van eur zol veuroet gaon en gonaovend zeggen en den andern zol der dan met den stok op, at e niks wearum e zea. Zo sprokken ze zich af. Den keal zea wear niks en hee kreeg ter metene ene met den knuppel. Zo hard, dat um de peardebonen oet ut gat rammeln, want ut was ne gast bonen, den op ut land ston te dreugen.

Een arbeider vertelde aan Floors en Engbert Boevink dat er op het kerkhof een spook stond. Floors en Boevink wilden het zelf zien, dus gingen ze op weg met een stok. Ze spraken af dat de een goedenavond zou zeggen en als de man niks terug zou zeggen, zou de ander hem slaan met de stok. Zo geschiedde, maar de man bleek een zak bonen die stond te drogen op het veld.

Corpus Krosenbrink, verslag 3, verhaal 1 (archief Meertens Instituut)

Floors, Engbert Boevink, Hietbrink, Ten Wolthoes    Floors, Engbert Boevink, Hietbrink, Ten Wolthoes   

Rekken, Huender    Rekken, Huender   

Rekken    Rekken