KROSENBRINK00514

Mien moder had ne koo verkoft an de Schutte oet Balle. Den was veekoopman en de koo zol dan en dan melk worden. De Schutte verkof de koo wear deur an ne boer en den had e wies emaakt, dat de koo earder an tied was. Op ne zondag kwammen ze met zich beiden naor mien moder umme verhaal te makene op dee koo. Maor mien moder was ok neet op eur mundjen evolne en zea teggen Schutte: Wat bun i’j toch ne lelken keal. At i’j neet gaw maakt da’j wegkomt, dan slao’k ow met de panne op de kop. Ton maken de Schutte, dat e wegkwam. Teggen den boer zea ze: A’j efkes wacht, dan krie’j ne komme koffie. Maor ton ze genges was umme dee te zettene, sprong der opins ne grote pedde deur de kökkene hen. Wal zo groot as un theeköpken. Mien moder pakken um heel veurzichtug an met de tange en brac hum naor boeten hen. Zee kek rond, maor zoog de Schutte neet mear lopen. Zee ging wear binnen en de pedde sprong ok weg. Eigeluk ha’k um in ut veur motten smieten, zea ze teggen den boer, want ut was de Schutte natuurlijk ewes. Den was neet helemaols zuver.

Mijn moeder had een koe verkocht aan veekoopman de Schutte in Barlo. De koe zou binnenkort bevallen van een kalfje. De Schutte verkocht de koe weer aan een boer en maakte hem wijs dat de koe er eerder zou zijn. Op zondag kwamen ze allebei naar de boerderij om de koe op te halen. Mijn moeder liet zich niets wijs maken en zei tegen Schutte: 'Als je niet gauw weg gaat, sla ik op je hoofd met een pan.' Schutte maakte dat hij weg kwam. Toen ze voor de boer koffie ging zetten, sprong er opeens een pad zo groot als een theekopje door de keuken heen. Mijn moeder bracht hem voorzichtig naar buiten. Ze zei tegen de boer: 'Eigenlijk had ik hem in het vuur moeten gooien, want dat was natuurlijk Schutte.'

Corpus Krosenbrink, verslag 5, verhaal 14 (archief Meertens Instituut)

Van vrouw Geurkink

Schutte    Schutte   

Barlo    Barlo