KROSENBRINK00812

A’j argens un dwaollecht zogen, dan kwam der un hoes of wat anders. Bi’j mien eume schen ok altied zon dwaollech. Tussen twee elzen deur en hee had al vake ezegd, dat ze daor wat zollen bouwen. Daor kwam zon winkelken te staone. Maor mien ome, zea altied too te nog leaven: Daor steet noo wal un hos, maor ut is ter toch iets mis. Hee hef neet mear belefd, dat ter un Mariakapelleken kwam te staone. Maor a’j noo deur ut raam kieket, dan kö’j ut lechjen op dezelfde plaatse zeen as vrogger ut dwaollech.
Ok as ter ne katte op ne bulte geet zitten, dan wordt daor un hoes ebouwd.

Als je ergens een dwaallicht zag, dan kwam er een huis of wat anders. Bij mijn oom scheen ook altijd een dwaallicht tussen twee elzen door. Hij had al vaak gezegd, dat ze daar een winkel zouden bouwen. Maar mijn oom zei altijd: daar staat nu wel een huis, maar er is toch iets mis. Hij heeft niet meer meegemaakt dat er een Mariakapel kwam te staan. Maar als je nu uit het raam kijkt, dan kan je het lichtje op dezelfde plaats zien als vroeger het dwaallichtje. Als er een kat op een heuvel gaat zitten, dan wordt daar een huis gebouwd.

Corpus Krosenbrink, verslag 8, verhaal 12 (archief Meertens Instituut)