Voda_021_16

Mevrouw Reehorst: ‘’Nou ja, maar in Epe was geen fietspad nog. Gewoon wel ene grindweg, en dan moes je natuu allemaal derop. Maar die weg moest natuurlijk ook een beetje gelijk blijven, dus dan zetten ze geen stenen, maar allemaal van die, uh, zal maar zeggen van die soort zoden, zetten ze op elkaar. Dus hier zetten ze ‘m ‘m neer en daardoor moest je er tussendoor eh.. fslingeren, of slingeren, tussendoor fietsen en met de wagen niet zo. Auto’s waren er toen natuurlijk niet. Van mijn begin dat ik uh.. dat ik klei of dat ik fietsen kon. Nouja, en die moese.. En zo bleef de weg dan zonder kuilen. Of zonder kuilen bleef die mooi gelijk.’’
Hendrik Entjes: ‘’Want? Ze werden naar verloop van..’’
Mevrouw Reehorst: ‘’Ja..’’
[Meneer Reehorst bromt.]
Hendrik Entjes: ‘’Ja, vertel dat ook nog even.’’
Mevrouw Reehorst: ‘’Jaha, verderop kon je ’t weer verzetten natuurlijk he. Van we zeggen: dat hoop werd aan die kant gezet, en dan werden ze links en rechts, op en neer gezet, heen en weer gezet. En dat waren dan geen stenen, dat waren dan gewoon plaggen. Die werd eerst aan de weg gestoten, die plaggen, en dan werden ze allemaal zo.. Dus als wij naar school gingen dan sprongen wij toch allemaal van op die plaggen, hahahahaha. Dat vonden we toen heel erg mooi, haha. Hahaha.’’

Mevrouw Reehorst vertelt over zoden op de weg, die de weg mooi gelijk hielden.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

In andere delen van Voda_021 spreekt de man van mevrouw Reehorst.

Epe    Epe   

Mevrouw Reehorst    Mevrouw Reehorst   

Hendrik Entjes    Hendrik Entjes   

Epe    Epe   

Epe    Epe