Voda_022_07
Een sage (mondeling), maart 1977
Hoofdtekst
Dan heb ik hier nog een verhaal uit het plaatsje Reusel. Dat ligt dan dus wel niet helemaal in België, maar toch wel op de grens van België en Nederland. In ieder geval in de Kempen. En daar vlak aan de Belgische grens daar stond vroeger een spookhuis. En daarin woonde een kokkin die stiekem verboden boeken las. Dat waren toverboeken en daaruit leerde ze allerlei toverkunsten. Ze stond alom bekend als een heks, en dat was ze ook. Ze was zeer danslustig, en eens, het was met Carnaval, wilde ze in een herberg met enkele mannen gaan dansen. Maar de kokkin stond bij niemand goed aangeschreven en daarom lieten de jongens zich niet verlokken om met haar te dansen. En zodoende, kon ze, hoe graag ze ook wilde, geen danspartner krijgen. Bevend van woede gooide de kokkin de deur van de danszaal achter zich dicht en schreeuwde: ‘’Jullie zullen niet lang meer dansen.’’ Gloeiend van wraak steeg de kokkin, die dus echt wel een heks was, op een bezemsteel en vloog hiermee naar een dicht in de buurt zijnde heuvel. Enkele uren later was de carnavalspret voorbij en de waard van de herberg sloot zijn deuren. De jongens gingen op weg naar huis. Onderweg kwamen ze voorbij een heuvel. Het was de heuvel waar ook de heks toefde. Deze duwde met een woest gebaar de heuvel omver en alle jongens werden bedolven onder het zand. Allen kwamen om in een vreselijke verstikkingsdood. De heks had ze geroken en ging terug naar haar spookhuis. Vanaf die dag werd de heks steeds ondraaglijker. Haar heksenkunsten benadeelden steeds meer mensen en ten slotte, ten einde raad, duwde men haar in een korf en brachten haar naar de gevangenis. Maar het was een behoorlijke lange tocht naar de gevangenis en onderweg zei de heks tot zichzelf: ‘’Als we dadelijk door het bos komen en er valt een dennennaald op mij, ben ik gered.’’ En inderdaad, kwam de gevangeniswagen door een dennenbos. En juist daar kwam een sterke wind opzetten. Een wind die de bladeren en naalden van de bomen schudde. Overal vielen de dennennaalden neer, dus ook in de korf waarin de heks zat. En op hetzelfde ogenblik dat een dennennaald de heks raakte, was ze spoorloos verdwenen. Later werd de heks toch weer gevangen genomen en weer door hetzelfde bos naar de gevangenis gebracht. Maar nu zorgde men er zorgvuldig voor dat geen dennennaalden meer in de korf konden vallen. Toen hielp de heks geen bidden en smeken meer en werd in een ketel met kokend water verbrand.
Beschrijving
In een spookhuis leerde een kokkin (een heks) kunstjes uit de toverboeken. Op een avond wilde ze dansen, maar niemand wou. Op een bezemsteel vliegt ze weg naar een heuvel. Als de jongens voorbij komen wreekt ze zich door hen onder de heuvel te bedelven. De anderen doen de heks in een korf om haar naar het gerecht te brengen. Toen in het bos een dennennaad op haar viel, was ze ineens verdwenen. Later werd ze weer gevangen en in kokend water verbrand.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
