Hoofdtekst
- Ehm… een ander verhaal dat ons kinderen deed ijzen liep minder goed af. Maar dat is niet een ehm… een onbegrijpelijk verhaal, het is gewoon echt gebeurd.
Zoals ik al schreef: deuren en ramen werden tegen het donker worden vergrendeld en men wachtte zich er wel voor iemand open te doen die men niet heel goed kende. Er schijnt toen al een stoomtram gereden te hebben, want daarover gaat ook dit verhaal.
Op een avond toen het gezin, dat waren dus m’n grootouders en een… misschien een stuk of twaalf kinderen, b… gezellig bij elkaar zat, klonk wederom het vertrouwde hoge fluitje van de stoomtram. Eerst aanzwellend en langzaam afnemend naarmate de afstand groter werd. Maar wat was dat rare geluid dat niet afnam, maar bleef? Het leek wel van een mens te zijn in allergrootste nood. Zou de weerwolf soms weer aan de gang zijn? Het gezin zat te beven van angst en dat gekerm en gehuil bleef maar. Eindelijk kwam de stoomtram van het eindpunt terug. Nog even gilde en schreeuwde het ondier of wat het ook was en toen was het ineens stil. Niemand heeft de moed gehad om te gaan kijken naar waar dat verschrikkelijke geschreeuw vandaan kwam. Bij m'n grootouders niet, maar ook bij de andere boeren niet.
De volgende morgen toen de boeren naar hun werk en m’n grootvader naar z’n molen ging zagen ze dat een landloper door de tram aangereden was. En toen hij om hulp schreeuwde en er niemand kwam, heeft hij geprobeerd van de rails weg te kruipen, maar dat schijnt niet goed te zijn gegaan, want hij werd nog eens overreden en moet toen dood geweest zijn [geblader].
Verschrikkelijk, hè?
- Vrrreselijk.
Zoals ik al schreef: deuren en ramen werden tegen het donker worden vergrendeld en men wachtte zich er wel voor iemand open te doen die men niet heel goed kende. Er schijnt toen al een stoomtram gereden te hebben, want daarover gaat ook dit verhaal.
Op een avond toen het gezin, dat waren dus m’n grootouders en een… misschien een stuk of twaalf kinderen, b… gezellig bij elkaar zat, klonk wederom het vertrouwde hoge fluitje van de stoomtram. Eerst aanzwellend en langzaam afnemend naarmate de afstand groter werd. Maar wat was dat rare geluid dat niet afnam, maar bleef? Het leek wel van een mens te zijn in allergrootste nood. Zou de weerwolf soms weer aan de gang zijn? Het gezin zat te beven van angst en dat gekerm en gehuil bleef maar. Eindelijk kwam de stoomtram van het eindpunt terug. Nog even gilde en schreeuwde het ondier of wat het ook was en toen was het ineens stil. Niemand heeft de moed gehad om te gaan kijken naar waar dat verschrikkelijke geschreeuw vandaan kwam. Bij m'n grootouders niet, maar ook bij de andere boeren niet.
De volgende morgen toen de boeren naar hun werk en m’n grootvader naar z’n molen ging zagen ze dat een landloper door de tram aangereden was. En toen hij om hulp schreeuwde en er niemand kwam, heeft hij geprobeerd van de rails weg te kruipen, maar dat schijnt niet goed te zijn gegaan, want hij werd nog eens overreden en moet toen dood geweest zijn [geblader].
Verschrikkelijk, hè?
- Vrrreselijk.
Beschrijving
Een landloper werd aangereden door een stoomtram. Niemand kwam op het aanhoudende geschreeuw van de arme man af, want het was al donker en de mensen waagden zich niet meer buiten. Ze dachten dat het geschreeuw van een weerwolf of een ander ondier afkomstig was. De landloper probeerde van het spoor af te komen, maar werd door de terugkerende tram nogmaals geraakt en overleed. Hij werd de volgende ochtend dood gevonden.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Commentaar
Het lijkt dat erop dat deze verteller de verhalen van papier voorleest. Zij zegt ergens: "Zoals ik al schreef..."
Plaats van Handelen
Amerongen
Amerongen 