BIJLSMA001503

Nuodlik sizzen.
Trije jonge froulju, soun en goed, kuieren op it tsjerkhôf to Wolvegea. Ien fan harren sei: "Hwa fan ús trijen hjir it earst komme sil". In oare sei: "Mûlk sil ik wol it earst oan bar wêze".
In frjirtsjen dagen letter waerd hja to hôf brocht.

In jonge arbeider to Haskerhoarne sei yn in petear mei in boer: "As soe ik nea wer iten ha, dat soe my net oerkomme". De boer hie dy arbeider in hoart net sjoen, en fornaem dernei oft de jongkeardel faeks siik wie. Ja, de arbeider hie it yn 'e kiel krige, koe der neat mear trochkrije en is optlêst forhongere.

Oer de Tsjonger ûnder Rotstergaest wie in man yn it lân oan it wurk, hy wie oan it meanen. Doe kaem der in swier waer opsetten. De man flokte en stiek de seine omheech. De wjerljocht sloech op de seine en de man foel dea del.

Voorbeelden van uitdagen van het noodlot. Meisje dat oppert dat zij van als eerste op het kerkhof zal liggen, wordt na twee weken begraven. Knecht die izegt dat hem iets niet zal overkomen zelfs als hij nooit meer eten zal hebben, blijkt later een keelziekte te hebben, waardoor hij niet meer kan slikken en verhongert. Maaier begint te vloeken als er onweer komt opzetten. Als hij de zeis omhoog steekt slaat daar de bliksem in en valt hij dood neer.

Collectie Bijlsma, verslag 15, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)

Tsjonger    Tsjonger   

Tjonger    Tjonger   

Wolvegea    Wolvegea   

Wolvega    Wolvega   

Haskerhoarne    Haskerhoarne   

Haskerhorne    Haskerhorne   

Rotstergaest    Rotstergaest   

Rotstergaast    Rotstergaast   

Wolvega    Wolvega   

Haskerhorne    Haskerhorne   

Rotstergaast    Rotstergaast