BIJLSMA003606

Alear wie Bernardus Smit koster by de roomske tsjerke. Op in kear hied er de klok let. Doe sei syn buorwyfke Teatske: "It pipet noch al hwat, Jo meije de klok wolris smarre, Smit".
Smit sei: "As Jo dea binne sil ik de klok smarre".
It wie mar in geklik wurdtsje, en Smit tocht der fierder net wer oan. Folle letter smarde hy de klok. Doe’t er wer ûnder kaem, sei immen: "Ha j' it al heard, Smit, Jou buorfrou Teatske is fan ’e moarn ek forstoarn".
It kaem Smit yn 't sin, hwat er doe sein hie, en hy waerd der kjel fan.

Koster antwoordt als grap op opmerking van buurvrouw dat de klok moet worden gesmeerd, dat hij dat zal doen als ze is gestorven. Als hij veel later de klok heeft gesmeerd hoort hij dat de buurvrouw die ochtend is overleden.

Collectie Bijlsma, verslag 36, verhaal 6 (Archief Meertens Instituut)

Bernardus Smit    Bernardus Smit   

Teatske    Teatske   

Smit    Smit   

Joure    Joure