BIJLSMA008613

Hja hiene noch in broer, dy 't troud wie en to Skearnegoutum op in pleats wenne. Dy broer stoar ento Westermar krigen hja in roubrief. Hja seinen: stil, stil, it brief gau oan kant dwaen, net der oer prate, wy witte der neat fan.
Hja gongen net op bigraffenis en praetten nearne oer.
Nou wie it wenst dat de broer út Skearnegoutum ienkear yn it jier oerkaem en wol mei Jouster merk.
It waerd Jouster-merke-tongersdei, en de moarns seinen se: wy moatte mar yntiids mei it wurk wêze, hwant aensens sil ús Anne wol opsetten komme, hy is altyd nochal skrander.
It waerd letter en Anne kaem (fansels) mar net. Se praetten deroer dat er net bitiid wie. Se wachten mei de kofje en fornuveren harren dat er sa lang weibleau. Optlêst seine se: hy skynt net to kommen. Frjemd, hy mist oars noait. Fêst hwat tusken kommen. Soe der hwat mei de buorkerij wêze?
En sa gie it de hiele dei, hja hiene suver oars gjin praet.

Na komst van rouwbrief van broer doet familie alsof er niet gebeurd is. Op de dag dat de broer had moeten komen wachten ze op hem, als hij niet komt vragen ze zich af waarom hij niet is gekomen.

Collectie Bijlsma, verslag 86, verhaal 13 (Archief Meertens Instituut)

Betreft de Runen, de ongetrouwde broers Reinder en Tjeerd de Jong, die met zuster IJke rond 1900 op een boerderij aan de Overspitting woonden.
Zie ook BIJLSMA008601 t/m BIJLSMA008615

Jouster    Jouster   

Anne    Anne   

Skearnegoutum    Skearnegoutum   

Scharnegoutum    Scharnegoutum   

Westermar    Westermar   

Westermeer    Westermeer   

Joure    Joure