Hoofdtekst
Ik heb eerst een proloog, loat ‘k maar zo zeggen.
Wanneer mie de vroag gesteld weurdt: geleuf ie wat u grootvavern geleubn, dan ken.. kan ‘k dat niet me scholderophalen of half lachend ontkennen, moar de’s […..?] wol det ’t woar was. Woarume zolle weej zoveule dichter beej de woarheid we’en as zie? Umdet d’r seumtig of tachtig sommers overhene goane bin? [gehoest] Of umdette weej noe ouk door de radio en televisie hebt? Of zol de tied om ’t te lusten en te denken die zie bezatten en weej mist ôs niet allo wieder van de woarheid ab’helben?
Mien vroge… mien grootvader dea geleuben vaste det Peters-Jan die met ’n helm op geboren was meer zag as recht’eboren [?] ander. Dean kön in-e toekomst kieken. Peter-jan die woar’n op ’n nacht wakker en wat ‘m dreef wus-e zelf nie, moar ie môs noa buut’n. Toen-e achter ’t huus kwaamp zag-e [brommer rijdt voorbij] de reden: d’r kwaamp ’n begraffenisse aan en de hekken, zo aan de grote weg, waren dichte. Alle veere is-e ze lôs goan doon en achter ‘m aan kwaamp de liekwagen met de noabers en familie. Beej ’t letste hekke bleef-e stoan en leut de stille rieje langs ’m hear goan. Bekenden zag-e nie en ’t mos toch oete buurte we’en. In gedachten gonk-e de weg terug en ie sleut de veer hekken. Zien vrouw kreeg haas niet uut ‘m as det-e d’r eben uut’emutten had.
’n Aandere margen vertelt-e det mensje wat-e ’s nacht gezien had en wat-e ‘doan had. Twie dagen hoefden ze maar in ’t onzekere te leben, toen störf ien van de nöste de buren. Umdet de doorweg deur ’t veulle rie’nen van de letste tied onbegoanbaar ‘ewurden was, wurden doar de noabers besleuten van ’t sterfhuus op Peters-Jan aan te goan. En of hij wel zo goed wou we’en um de hekken los te zetten as de begraffenisse d’r an kwaamp. Precies een weake noa dea nach gonk Jan de veer hekken weer lös zetten. Beej ’t veerde hekke namp-e de pet af en hie wachen tot de stille rieje ‘m veurbeej was.
Wanneer mie de vroag gesteld weurdt: geleuf ie wat u grootvavern geleubn, dan ken.. kan ‘k dat niet me scholderophalen of half lachend ontkennen, moar de’s […..?] wol det ’t woar was. Woarume zolle weej zoveule dichter beej de woarheid we’en as zie? Umdet d’r seumtig of tachtig sommers overhene goane bin? [gehoest] Of umdette weej noe ouk door de radio en televisie hebt? Of zol de tied om ’t te lusten en te denken die zie bezatten en weej mist ôs niet allo wieder van de woarheid ab’helben?
Mien vroge… mien grootvader dea geleuben vaste det Peters-Jan die met ’n helm op geboren was meer zag as recht’eboren [?] ander. Dean kön in-e toekomst kieken. Peter-jan die woar’n op ’n nacht wakker en wat ‘m dreef wus-e zelf nie, moar ie môs noa buut’n. Toen-e achter ’t huus kwaamp zag-e [brommer rijdt voorbij] de reden: d’r kwaamp ’n begraffenisse aan en de hekken, zo aan de grote weg, waren dichte. Alle veere is-e ze lôs goan doon en achter ‘m aan kwaamp de liekwagen met de noabers en familie. Beej ’t letste hekke bleef-e stoan en leut de stille rieje langs ’m hear goan. Bekenden zag-e nie en ’t mos toch oete buurte we’en. In gedachten gonk-e de weg terug en ie sleut de veer hekken. Zien vrouw kreeg haas niet uut ‘m as det-e d’r eben uut’emutten had.
’n Aandere margen vertelt-e det mensje wat-e ’s nacht gezien had en wat-e ‘doan had. Twie dagen hoefden ze maar in ’t onzekere te leben, toen störf ien van de nöste de buren. Umdet de doorweg deur ’t veulle rie’nen van de letste tied onbegoanbaar ‘ewurden was, wurden doar de noabers besleuten van ’t sterfhuus op Peters-Jan aan te goan. En of hij wel zo goed wou we’en um de hekken los te zetten as de begraffenisse d’r an kwaamp. Precies een weake noa dea nach gonk Jan de veer hekken weer lös zetten. Beej ’t veerde hekke namp-e de pet af en hie wachen tot de stille rieje ‘m veurbeej was.
Onderwerp
SINSAG 0481 - Leichenzug gesehen   
TM 2901 - Helmdragers   
Beschrijving
Een man die met de helm geboren was zag een voorloop van een rouwstoet.
Een man die met de helm geboren was kon in de toekomst kijken. Op een nacht werd de man wakker en moest hij naar buiten, al wist hij zelf niet waarom. Toen hij achter het huis kwam zag hij een rouwstoet over zijn land aankomen. Hij deed de vier hekken open om de stoet door te laten.
Twee dagen later overleed een naaste buur. Door de vele regen van de afgelopen tijd was de weg onbegaanbaar geworden en men besloot daarom met de lijkwagen vanaf het sterfhuis over het land van de man heen te trekken. Of de man zo vriendelijk zou willen zijn om zijn hekken open te zetten. Zo zette de man precies een week na zijn voorgezicht daadwerkelijk de vier hekken open en zag hij de rouwstoet aan zich voorbij trekken.
Een man die met de helm geboren was kon in de toekomst kijken. Op een nacht werd de man wakker en moest hij naar buiten, al wist hij zelf niet waarom. Toen hij achter het huis kwam zag hij een rouwstoet over zijn land aankomen. Hij deed de vier hekken open om de stoet door te laten.
Twee dagen later overleed een naaste buur. Door de vele regen van de afgelopen tijd was de weg onbegaanbaar geworden en men besloot daarom met de lijkwagen vanaf het sterfhuis over het land van de man heen te trekken. Of de man zo vriendelijk zou willen zijn om zijn hekken open te zetten. Zo zette de man precies een week na zijn voorgezicht daadwerkelijk de vier hekken open en zag hij de rouwstoet aan zich voorbij trekken.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Naam Overig in Tekst
Peters-Jan   

