Hoofdtekst
G: meneer Groot
M: Theo Meder
M: "Ja. En die tinctuur heeft dus geholpen, maar dat belezen niet?"
G: "Haha, nee, dat belezen niet... Maar belezen, ja, ik heb er van mijn grootvader ook wel van gehoord, dat dat gebeurde. Maar een ander verhaal is: ik zei zo pas al, we hebben hier geen dierenarts. Toen hadden we nog geen dierenarts op 't dorp. Ook deden de mensen zelf allerlei dingen, en één van die dingen was het aderlaten. En de Noordhollander zegt niet 'hij laat 'm eruit' maar die zegt 'hij leet 'm eruit', 'hij leet 'm op 't streetje lopen'. Versta je 't?"
M: "Dat laatste niet."
G: "Hij laat 'm op 't straatje lopen."
M: "Streetje: straatje."
G: "Hij leet 'm op 't streetje lopen."
M: "Ja ja."
G: "Leet. Maar nou, één van de vertellingen van m'n grootvader was: er kwam wel eens onguur volk langs de boerderij. En dan zei grootvader - 't was een onverschrokken man, hoor - hij zeit: 'Deer ben ik niet bang voor, want ik heb 't leethout naast m'n bed liggen'. 'Wat?' 'Ik heb 't leethout naast m'n bed liggen'. 'Het leethout? Wat is nou 't leethout?' 'Dat zal ik je vertellen.' Dat is zo'n hardhouten knuppel, en als je een koe aderlaten moet, dan hadden ze een vlijm, een klein scherp messie, dat zetten ze op de aêr, en dan gaven ze een klap met het laat- (uitlaten), met het leethout, en dan was 'ie door die aderslag. Dat was 't leethout. En dat leethout had 'ie naast z'n bed. Dat is nog een verhaal van m'n grootvader. Het leethout: leten, uitleten."
M: Theo Meder
M: "Ja. En die tinctuur heeft dus geholpen, maar dat belezen niet?"
G: "Haha, nee, dat belezen niet... Maar belezen, ja, ik heb er van mijn grootvader ook wel van gehoord, dat dat gebeurde. Maar een ander verhaal is: ik zei zo pas al, we hebben hier geen dierenarts. Toen hadden we nog geen dierenarts op 't dorp. Ook deden de mensen zelf allerlei dingen, en één van die dingen was het aderlaten. En de Noordhollander zegt niet 'hij laat 'm eruit' maar die zegt 'hij leet 'm eruit', 'hij leet 'm op 't streetje lopen'. Versta je 't?"
M: "Dat laatste niet."
G: "Hij laat 'm op 't straatje lopen."
M: "Streetje: straatje."
G: "Hij leet 'm op 't streetje lopen."
M: "Ja ja."
G: "Leet. Maar nou, één van de vertellingen van m'n grootvader was: er kwam wel eens onguur volk langs de boerderij. En dan zei grootvader - 't was een onverschrokken man, hoor - hij zeit: 'Deer ben ik niet bang voor, want ik heb 't leethout naast m'n bed liggen'. 'Wat?' 'Ik heb 't leethout naast m'n bed liggen'. 'Het leethout? Wat is nou 't leethout?' 'Dat zal ik je vertellen.' Dat is zo'n hardhouten knuppel, en als je een koe aderlaten moet, dan hadden ze een vlijm, een klein scherp messie, dat zetten ze op de aêr, en dan gaven ze een klap met het laat- (uitlaten), met het leethout, en dan was 'ie door die aderslag. Dat was 't leethout. En dat leethout had 'ie naast z'n bed. Dat is nog een verhaal van m'n grootvader. Het leethout: leten, uitleten."
Beschrijving
Vroeger was er nog geen dierenarts en moesten de boeren zelf medische handelingen verrichten, zoals aderlaten. Een koe werd adergelaten door met het (ader)laathout op een scherp mesje op de ader te slaan. Zo'n hout heet in het dialect een 'leethout'. De grootvader van de verteller had het leethout naast zijn bed liggen, voor het geval er onguur volk rond de boerderij scharrelde.
Bron
n.v.t. (interview, band archief Meertens Instituut)
Commentaar
28 november 1996
Naam Overig in Tekst
Noordhollander 
Noordhollander 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21