VODA_037_32

Ik zal u ’s wat vertellen, ik heb een pracht van een verhaal uit Nieuw Namen. Dat noemen we daar niet Nieuw-Namen, dat noemt men De Kouter. Daar is, ik zal ’t niet al te langwijlig doen, daar is… een boer… een gierigaard… Met enkele kinderen, die die kinderen ook voor die tijd te kort houdt. Die z’n vrouw eigenlijk te kort houdt. Op ’n goeie dag voelt die vrouw dat ze sterven gaat. En… op d’r sterfbed vraagt ze: “Zul je toch voor mij na mijn dood bidden en missen laten lezen?” Wat ie dan natuurlijk op dat ogenblik belooft. Maar, gierig van aard zijnde… vergeet ie ‘t een beetje. Dat wil zeggen stelt ’t uit en van uitstel komt afstel en d’r worden geen missen gelezen. Dan, op een avond zo voor kerstmis, want die datum speelt ook sterke rol in alle, in vele verhalen, zit ie twaalf uur ’s nachts nog alleen in de kamer. Kinderen zijn naar bed. Dan hoort ie [klop geluid] op de nabij zijnde houten kamerwand, kloppen. En denk: “Wat is dat?” [Klopgeluid] Weer klopp’n. En dan hoort ie een stem en dan herkent ie de stem van z’n vrouw die hem zegt: “Ge hebt voor mij geen missen laten lezen. Ge hebt voor mij geen gebeden laten zeggen. Ge moet mij beloven, want ge moet mij verlossen uit het vagevuur.” En… ja, dan wordt z’n hartje erg klein en ie belooft dat ie daarvoor zorgen zal en… geluid verdwijnt, de vrouwenstem verdwijnt. Maar… toch denkt ie: “zou dat geen verbeelding geweest zijn?” De man ziet op z’n centen, want missen kosten cent’n, en laat het weer glijden. Over enkele maanden, misschien weer in ’t najaar, zit ie weer in die kamer. Nu wordt er heftig en hevig geklopt. En ie schrikt natuurlijk want nou begrijpt ie wat er komen gaat. En nu roept de vrouw: “Ge hebt nog altijd geen missen voor mij laten lezen en… ze zult daarvoor gestraft worden!” En dan kijkt ie naar dat houten beschot en dan ziet ie daar verschijnen als ingebrand, de vijf vingers met een deel van de hand die die vrouw d’r an de andere kant opgelegd heeft. En met geen mogelijkheid heeft natuurlijk toen gauw missen laten lezen, maar toen was ’t mis met de missen, ’t was te laat. En, met geen mogelijkheid, hij heeft ‘r andere planken in laten zetten, die hand komt terug. Hij heeft er een kast voor gezet, hielp niks. Die hand kwam terug. Pas toen ie gestorven is en men keek, was de hand verdwenen.

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

Een man is te gierig om missen te laten lezen na het overlijden van zijn vrouw. Hij hoort de stem van zijn vrouw die hem waarschuwt, maar ook die waarschuwing negeert hij. Vervolgens verschijnt er een hand op houten wand die niet verdwijnt totdat de man overleden is.

Radio-uitzending "Vonken onder de as" (NOS)

Nieuw Namen    Nieuw Namen   

De Kouter    De Kouter   

Nieuw Namen    Nieuw Namen