Hoofdtekst
Parallel met het verhaal van de "spinvisite" loopt ook 't verhaal van de "brulfte" (bruiloft) waar een van de gasten tegen de "brulfteneugers" opmerkt dat hij de "nögste noabers" n.l. de "witte wieve" heeft vergeten. De "brulfteneuger" laat dat niet op zich zitten, gaat naar buiten en nodigt "de witte wieve" uit, op spottende toon. Hij wordt onmiddelijk achterna gezeten, vlucht nog net binnenshuis, terwijl hem de bijl nagegooid wordt en 'n snee in de niendeure maakt die nog aan de kleinkinderen van het bruidspaar vertoond wordt. Hier hoort ook weer dezelfde klacht over 't schoentje bij, dat niet was vastgestrikt.
Onderwerp
SINSAG 0161 - Die Entstehung des "Stipelzeichens"   
Beschrijving
Op een bruiloft merkt een van de gasten op dat ze zijn vergeten de witte wieve uit te nodigen. Wanneer iemand spottend de witte wieve roept, wordt er een bijl naar zijn hoofd gegooid. Hij kan net op tijd naar binnen vluchten. De deur vertoont nog altijd de tekenen van de bijl. Het witte wiefke roept dat ze hem wel te pakken had kunnen nemen, als ze haar schoentje niet was verloren.
Bron
Volkskundevragenlijst 17 (1953), formulier G.200, archief Meertens Instituut
Commentaar
1953
Die Entstehung des "Stipelzeichens"
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22
