Hoofdtekst
VREEMDE SPOKERIJ
Cruys Voorbergh vertelde mij het volgende:
Het gebeurde in de Haarlemmermeerstraat in Amsterdam. Een Engelse jongen en ik waren alleen thuis; we zaten in een kleine kamer vooraan de straat op de eerste verdieping. 's Avonds om een uur of tien zaten we te praten toen, onder het gesprek, mijn blik opeens werd getrokken naar iets op de gang; daar bewoog iets, vlak bij de telefoon. Daar zag ik een zwarte beer rondlopen, die richtte zich naar de telefoon en liep weer terug. Toen ik weer keek, waren er een aap en een hond bijgekomen... Een hond, een aap en een beer, alle drie zwart. Ik wou de gang in om hen te naderen, maar op het moment dat ik over de drempel stapte gebeurde er iets afschuwelijks. 't Was of ik in het merg werd beetgepakt en mijn haren gingen overeind staan. Ik sprong natuurlijk terug. Toen kreeg ik het gevoel alsof het koud werd, alsof de temperatuur met graden terugsprong en tegelijkertijd was er een erge stank. Ik zei 't aan die Engelse jongen en die wilde ook kijken, maar toen hij op de drempel stond sprong hij letterlijk terug en zei: "They touched me! " (Ze raakten mij aan). Er was iets onzegbaar boosaardigs, iets dat je het gevoel gaf dat je niet veilig was. Toen kwam er iets heel merkwaardigs los. Als je in de donkere diepte van die gang keek, zag je bij tijen een wolkachtige gedaante drijven, waarin rode en witte punten waren, als een vogel die niet neerstreek. 't Verplaatste zich nu eens naar de ene, dan weer naar de andere kamer en het tuimelde als in een gevecht. Het huis was zo vol dat we het gevoel kregen te zullen stikken als we er zouden blijven. Toen zijn we naar buiten gelopen en daar zijn we een kwartier gebleven. We hadden de straatdeur opengelaten en toen zijn we eens gaan kijken hoe het er mee was gesteld. De stipjes licht als sigarettenpeukjes gloeiden nog. 't Gevoel van een tumult, als er zwaar werd gevochten, was er nog. 't Heeft geduurd tot na tweeën, toen was het voorbij.
De volgende avond is het opnieuw begonnen, weer om tien uur precies, maar anders. 't Was omstreeks half tien al merkbaar dat er een verzameling wezens in huis was, dat er een vreemde geladen sfeer was en alsof je voelde: "Jezus, zo meteen begint het! " Om tien uur precies zaten we weer in de voorkamer. De deur naar de gang stond open. Op slag van tienen kwam er een vreemde, donkere spin naar binnen, ongeveer zo groot als een schoen, met lange poten, waar ze doorgezakt op liep, net als een hooiwagen. Regelrecht ging zij op de voeten van die Engelse jongen af. Op het ogenblik dat ze hem bereikte trok hij zijn voet weg en zei: "What is the matter? " (Wat is er? ). Hij had het gevoel te zijn aangeraakt, maar kon het niet zien. Ik heb benzoë (reukhars) op een gloiend komfoor gegooid, waarop het schepsel verdween en ons verder met rust heeft gelaten. 't Gevecht was in volle gang. Men had het gevoel van een catastrofale afrekening, alsof het kwaad in stukken werd gehakt. Alweer die afschuwelijke kou en die vreselijke lucht; die stank suggereerde zoiets boosaardigs dat het op geen enkele manier was aan te duiden. Dat heeft weer geduurd tot 'n uur of twee 's nachts. Toen was het afgelopen en 't is niet meer teruggekomen. Ondanks die kou was het buiten een zwoele zomeravond.
Cruys Voorbergh vertelde mij het volgende:
Het gebeurde in de Haarlemmermeerstraat in Amsterdam. Een Engelse jongen en ik waren alleen thuis; we zaten in een kleine kamer vooraan de straat op de eerste verdieping. 's Avonds om een uur of tien zaten we te praten toen, onder het gesprek, mijn blik opeens werd getrokken naar iets op de gang; daar bewoog iets, vlak bij de telefoon. Daar zag ik een zwarte beer rondlopen, die richtte zich naar de telefoon en liep weer terug. Toen ik weer keek, waren er een aap en een hond bijgekomen... Een hond, een aap en een beer, alle drie zwart. Ik wou de gang in om hen te naderen, maar op het moment dat ik over de drempel stapte gebeurde er iets afschuwelijks. 't Was of ik in het merg werd beetgepakt en mijn haren gingen overeind staan. Ik sprong natuurlijk terug. Toen kreeg ik het gevoel alsof het koud werd, alsof de temperatuur met graden terugsprong en tegelijkertijd was er een erge stank. Ik zei 't aan die Engelse jongen en die wilde ook kijken, maar toen hij op de drempel stond sprong hij letterlijk terug en zei: "They touched me! " (Ze raakten mij aan). Er was iets onzegbaar boosaardigs, iets dat je het gevoel gaf dat je niet veilig was. Toen kwam er iets heel merkwaardigs los. Als je in de donkere diepte van die gang keek, zag je bij tijen een wolkachtige gedaante drijven, waarin rode en witte punten waren, als een vogel die niet neerstreek. 't Verplaatste zich nu eens naar de ene, dan weer naar de andere kamer en het tuimelde als in een gevecht. Het huis was zo vol dat we het gevoel kregen te zullen stikken als we er zouden blijven. Toen zijn we naar buiten gelopen en daar zijn we een kwartier gebleven. We hadden de straatdeur opengelaten en toen zijn we eens gaan kijken hoe het er mee was gesteld. De stipjes licht als sigarettenpeukjes gloeiden nog. 't Gevoel van een tumult, als er zwaar werd gevochten, was er nog. 't Heeft geduurd tot na tweeën, toen was het voorbij.
De volgende avond is het opnieuw begonnen, weer om tien uur precies, maar anders. 't Was omstreeks half tien al merkbaar dat er een verzameling wezens in huis was, dat er een vreemde geladen sfeer was en alsof je voelde: "Jezus, zo meteen begint het! " Om tien uur precies zaten we weer in de voorkamer. De deur naar de gang stond open. Op slag van tienen kwam er een vreemde, donkere spin naar binnen, ongeveer zo groot als een schoen, met lange poten, waar ze doorgezakt op liep, net als een hooiwagen. Regelrecht ging zij op de voeten van die Engelse jongen af. Op het ogenblik dat ze hem bereikte trok hij zijn voet weg en zei: "What is the matter? " (Wat is er? ). Hij had het gevoel te zijn aangeraakt, maar kon het niet zien. Ik heb benzoë (reukhars) op een gloiend komfoor gegooid, waarop het schepsel verdween en ons verder met rust heeft gelaten. 't Gevecht was in volle gang. Men had het gevoel van een catastrofale afrekening, alsof het kwaad in stukken werd gehakt. Alweer die afschuwelijke kou en die vreselijke lucht; die stank suggereerde zoiets boosaardigs dat het op geen enkele manier was aan te duiden. Dat heeft weer geduurd tot 'n uur of twee 's nachts. Toen was het afgelopen en 't is niet meer teruggekomen. Ondanks die kou was het buiten een zwoele zomeravond.
Onderwerp
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
Beschrijving
Cruys Voorbergh vertelt hoe op een avond allerlei zwarte dieren en een soort wolk in huis verschijnen. De volgende avond om dezelfde tijd verscheen een spin, die is verdreven met benzoë. Daarna zijn de dieren niet meer teruggekomen.
Bron
J.R.W. Sinninghe: Spokerijen in Amsterdam en Amstelland. Zaltbommel 1975. 26-27
Commentaar
Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.
Naam Overig in Tekst
Cruys Voorbergh
Cruys Voorbergh
Engelse
Engelse
Naam Locatie in Tekst
Haarlemmermeerstraat
Haarlemmermeerstraat
Amsterdam
Amsterdam
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20