Hoofdtekst
Kattendans
Als afwijking voor spookverhalen waarbij oude vrouwen steeds een rol spelen verhaalde mijn vader het volgende: een jongeman die zoals het hier vroeger ging meermalen met zijn meisje onder de open schouw op de zogenaamde turfbak had zitten vrijen, beleefde op een dezer avonden een vreemd avontuur. Door de warmte van het haardvuur raakten beiden aan 't soezen en viel het meisje in een vaste slaap. Half dromend werd de jongen opgeschrikt door katten gemiauw en toen hij rondkeek zag hij dat er iets vreemds van zijn meiske door de schouw naar buiten zweefde. Haar wakker maken lukte niet. Na een half uur zweefde er weer iets geheimzinnigs naar binnen. Toen eerst sloeg het meisje haar ogen op, want haar geest was naar elders geweest. "Ik heb geslapen, maar wat heb ik akelig gedroomd". Toen de jongen daarop weg wilde gaan vertelde hij haar wat hij had opgemerkt. Zij werd bedroefd en vroeg hem bij zijn liefde haar te willen bevrijden van deze betovering. Ten minste als hij geen vrees kende. Vrees kende hij niet en hij wilde haar wel helpen. "Kom dan morgennacht om 12 uur op het kerkhof, daar zullen vele katten zijn waar tussen een driebonte. Die zal u volgen. Neem die op en draag ze driemaal rond over het kerkhof." De volgende nacht bevond de jongen zich op het kerkhof en nauwelijks had de torenklok de twaalfde slag geslagen of van alle kanten kwamen katten opdagen. 't Was een geweldig spektakel van miauwende katten. Daar zag hij een grote driebonte. Gedachtig de wenk van het meisje nam hij het beest op en begon de gang over het kerkhof. Zij was zwaar en bij iedere schrede werd de last zwaarder. De overige katten dansten om hem heen als hand in hand poot aan poot. Na de derde ronde smeet hij het beest van zich af en hij verschoot want naast hem klonk een stem "Goeie nacht van Santvoort" en daar stond zijn meiske en lachte naar hem bij het licht der maan die op het eerste uur achter de wolken te voorschijn kwam. Alle leed was nu geleden en de betovering verbroken. Alleen miauwende katten in donkere nacht zijn gebleven.
Als afwijking voor spookverhalen waarbij oude vrouwen steeds een rol spelen verhaalde mijn vader het volgende: een jongeman die zoals het hier vroeger ging meermalen met zijn meisje onder de open schouw op de zogenaamde turfbak had zitten vrijen, beleefde op een dezer avonden een vreemd avontuur. Door de warmte van het haardvuur raakten beiden aan 't soezen en viel het meisje in een vaste slaap. Half dromend werd de jongen opgeschrikt door katten gemiauw en toen hij rondkeek zag hij dat er iets vreemds van zijn meiske door de schouw naar buiten zweefde. Haar wakker maken lukte niet. Na een half uur zweefde er weer iets geheimzinnigs naar binnen. Toen eerst sloeg het meisje haar ogen op, want haar geest was naar elders geweest. "Ik heb geslapen, maar wat heb ik akelig gedroomd". Toen de jongen daarop weg wilde gaan vertelde hij haar wat hij had opgemerkt. Zij werd bedroefd en vroeg hem bij zijn liefde haar te willen bevrijden van deze betovering. Ten minste als hij geen vrees kende. Vrees kende hij niet en hij wilde haar wel helpen. "Kom dan morgennacht om 12 uur op het kerkhof, daar zullen vele katten zijn waar tussen een driebonte. Die zal u volgen. Neem die op en draag ze driemaal rond over het kerkhof." De volgende nacht bevond de jongen zich op het kerkhof en nauwelijks had de torenklok de twaalfde slag geslagen of van alle kanten kwamen katten opdagen. 't Was een geweldig spektakel van miauwende katten. Daar zag hij een grote driebonte. Gedachtig de wenk van het meisje nam hij het beest op en begon de gang over het kerkhof. Zij was zwaar en bij iedere schrede werd de last zwaarder. De overige katten dansten om hem heen als hand in hand poot aan poot. Na de derde ronde smeet hij het beest van zich af en hij verschoot want naast hem klonk een stem "Goeie nacht van Santvoort" en daar stond zijn meiske en lachte naar hem bij het licht der maan die op het eerste uur achter de wolken te voorschijn kwam. Alle leed was nu geleden en de betovering verbroken. Alleen miauwende katten in donkere nacht zijn gebleven.
Onderwerp
SINSAG 0501 - Der Katzentanz 
SINSAG 0501 - Der Katzentanz 
Beschrijving
Een jongen zit met zijn vriendin bij het haardvuur te vrijen. Door de hitte vallen ze in slaap. De jongen wordt wakker maar het meisje blijft rustig doorslapen. Hij ziet iets vreemd van haar afkomen dat door de schouw naar buiten zweeft. Na een half uur komt die vreemde gedaante weer naar binnen en zweeft naar het meisje terug. Doordat haar geest weer is teruggekomen, wordt ze wakker. De jongen vertelt haar wat hij heeft gezien, en het meisje vraagt hem of hij haar van de betovering wil verlossen. Om middernacht moet de jongen naar het kerkhof gaan waar een kattendans plaatsvindt. Hij moet een driebonte kat oppakken en driemaal over het kerkhof lopen. Hij volgt de aanwijzingen op en hierdoor verandert de driebonte kat in zijn vriendin. De betovering is verbroken.
Bron
Volkskundevragenlijst 21 (1957), formulier L.147, archief Meertens Instituut
Commentaar
1957
Der Katzentanz. Hexen, in Katzengestalt, tanzen Pfote an Pfote.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22