Hoofdtekst
Westenschouwen, nu een gehucht van Burgh, was vroeger een belangrijke havenstad. De Romeinen hadden er een nederzetting (oude munten e.d.). De Denen en Noormannen vereerden het eveneens met hun bezoek. Vandaar dat er een burcht opgericht werd (zie het wapen van Burgh). In dat glorietijdperk van Westenschouwen hetwelk tot in de tweede helft van de Middeleeuwen duurde, had het volgende plaats, waarvan de feiten echter slechts flauw in de herinnering voortleven, waarover ik het ook maar in het kort kan vertellen.
"Op een dag vingen de visschers van Westenschouwen een wezen half mensch, half visch in hun netten. Het "beest" werd aan wal gebracht, het was met zeewier overdekt en huilde tranen met tuiten. Den helen dag stonden er menschen omheen om het aan te gapen, tot het donker werd toe. Opeens klonk er een mannelijke stem uit zee op. Het was de zeemeerman welke aan zijn vrouw riep en deze terug wilde hebben. Deze stem keerde telkens terug, maar de vangst werd niet afgestaan. Toen keerde de meerman nog een keer terug en sprak de profetische woorden (in dialect verteld):
"Verschouwe, Verschouwe,
't Zãje berouwe,
Dãje eroofd eit mien vrouwe,
Verschouwe zã verhae,
Mã de toren zã bluve stae."
Hetgeen ook uitgekomen is. Ik voeg er echter aan toe dat de toren in het midden der 19e eeuw afgebroken werd en dat de boerenschuur van Speelman midden in het dorp Burgh van de afbraaksteenen werd gebouwd.
"Op een dag vingen de visschers van Westenschouwen een wezen half mensch, half visch in hun netten. Het "beest" werd aan wal gebracht, het was met zeewier overdekt en huilde tranen met tuiten. Den helen dag stonden er menschen omheen om het aan te gapen, tot het donker werd toe. Opeens klonk er een mannelijke stem uit zee op. Het was de zeemeerman welke aan zijn vrouw riep en deze terug wilde hebben. Deze stem keerde telkens terug, maar de vangst werd niet afgestaan. Toen keerde de meerman nog een keer terug en sprak de profetische woorden (in dialect verteld):
"Verschouwe, Verschouwe,
't Zãje berouwe,
Dãje eroofd eit mien vrouwe,
Verschouwe zã verhae,
Mã de toren zã bluve stae."
Hetgeen ook uitgekomen is. Ik voeg er echter aan toe dat de toren in het midden der 19e eeuw afgebroken werd en dat de boerenschuur van Speelman midden in het dorp Burgh van de afbraaksteenen werd gebouwd.
Onderwerp
SINSAG 0031 - Die Prophezeiung des Meerweibes   
Beschrijving
Heel lang geleden vingen vissers een zeemeermin in hun netten. Hoezeer de man van de zeemeermin ook smeekte, de vissers wilden haar niet teruggeven. Daarop sprak de zeemeerman ee vloek uit waarin hij voorspelde dat de havenstad zou vergaan, maar dat de toren van de havenstad zou blijven staan. De voorspelling is uitgekomen, maar vele eeuwen later is de toren wel afgebroken.
Bron
Volkskundevragenlijst 2 (1937), formulier I.32 archief Meertens Instituut
Commentaar
1937
Die Prophezeiung des Meerweibes.
Naam Overig in Tekst
Romeinen   
Denen   
Noormannen   
Naam Locatie in Tekst
Westenschouwen   
Burgh   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:22
