Hoofdtekst
Datum : 20/12/1996 11:50:18
Een man loopt voorbij een klooster en hij hoort een gehuil in de toren.
Hij vraagt zich toch wel af wat dat nou is, dus belt hij aan bij de poort en vraagt: "Wat is dat voor gehuil in de toren?"
"Tja, dat is kloostergeheim, dat kunnen wij U helaas niet zeggen."
De man balen natuurlijk, maar hij wil het toch weten.
"En hoe kan ik het wel weten?" vraagt hij?
"Nou," zegt de monnik bij de poort, "dan moet je eerst zelf monnik worden."
Nou, de man gaat de stad in en schrijft zich in voor monnik. Hij koopt een pij, en belt weer aan bij het klooster. Hij laat zijn papieren zien, en mag naar binnen. Hij moet zich gelijk melden bij de hoofdmonnik.
"Ja meneer," zegt de nieuwe monnik, "ik ben monnik geworden om te weten wat het gehuil in de toren is."
"Als dat het geval is dan ben jij geen echte monnik," zegt de hoofdmonnik. "Ga maar weer weg"
"Nee," zegt de man snel, "ik wil echt monnik worden!"
"Nou, dan mag je dat het volgende jaar wel even bewijzen."
Dus het hele volgende jaar knapt de monnik alle vervelende klusjes op, hij wast het groente, verzorgt de dieren, brengt de andere monniken hun eten, en doet alle dingen die hij moet doen. Na dat jaar komt hij bij de hoofdmonnik.
"Zoon, gij hebt U bewezen, nu moogt gij het geheim van de toren weten"
"Ja? wat is het?" vraagt de monnik.
"Dat moogt gij zelf uitzoeken," zegt de monnik en geeft hem een glazen sleutel.
Vol verwachting rent de man de 364 trappen op, maar op de laatste trede struikelt hij, de sleutel vliegt uit zijn hand en breekt in 100 stukjes! De monnik gaat weer naar beneden en vertelt de ramp aan de hoofdmonnik.
"Geeft niet, mijn zoon," zegt deze en geeft hem een tweede glazen sleutel.
De monnik gaat nu wat voorzichtiger de trappen op en haalt het naar boven zonder ongevallen. Hij ziet een deur waarachter hij duidelijk het huilen kan horen. Met trillende handen haalt hij de sleutel tevoorschijn, maar hij trilt zo dat hij de sluetel weer laat vallen! Diep bedroefd loopt hij weer naar beneden. Nu zal hij nooit weten wat er achter die deur zat. Hij vertelt het met gebogen hoofd aan de hoofdmonnik en deze knikt begrijpend.
"Mijn zoon," zegt deze, "ik geef je nog een kans!"
Hij geeft de man een derde sleutel.
"Dit is wel de laatste sleutel, dus wees er voorzichtig mee!"
Heel voorzichtig loopt de man de trappen op en met twee handen haalt hij de sleutel uit zijn zak... zijn handen zijn glibberig van het zweet, maar ondanks dat krijgt hij toch de sleutel in het slot! Hij hoort het huilen heel duidelijk achter de deur... Langzaam draait hij de sleutel in het slot en hij hoort een klik... De deur schuift open... En wat ziet hij? Wat ziet hij...?
Tja, daar moet je monnik voor worden.
0515021@ptfe22.hro.nl
(Gepubliceerd op Internet, adres: http://www.concentra.be/files/moppen.html#bottom)
Een man loopt voorbij een klooster en hij hoort een gehuil in de toren.
Hij vraagt zich toch wel af wat dat nou is, dus belt hij aan bij de poort en vraagt: "Wat is dat voor gehuil in de toren?"
"Tja, dat is kloostergeheim, dat kunnen wij U helaas niet zeggen."
De man balen natuurlijk, maar hij wil het toch weten.
"En hoe kan ik het wel weten?" vraagt hij?
"Nou," zegt de monnik bij de poort, "dan moet je eerst zelf monnik worden."
Nou, de man gaat de stad in en schrijft zich in voor monnik. Hij koopt een pij, en belt weer aan bij het klooster. Hij laat zijn papieren zien, en mag naar binnen. Hij moet zich gelijk melden bij de hoofdmonnik.
"Ja meneer," zegt de nieuwe monnik, "ik ben monnik geworden om te weten wat het gehuil in de toren is."
"Als dat het geval is dan ben jij geen echte monnik," zegt de hoofdmonnik. "Ga maar weer weg"
"Nee," zegt de man snel, "ik wil echt monnik worden!"
"Nou, dan mag je dat het volgende jaar wel even bewijzen."
Dus het hele volgende jaar knapt de monnik alle vervelende klusjes op, hij wast het groente, verzorgt de dieren, brengt de andere monniken hun eten, en doet alle dingen die hij moet doen. Na dat jaar komt hij bij de hoofdmonnik.
"Zoon, gij hebt U bewezen, nu moogt gij het geheim van de toren weten"
"Ja? wat is het?" vraagt de monnik.
"Dat moogt gij zelf uitzoeken," zegt de monnik en geeft hem een glazen sleutel.
Vol verwachting rent de man de 364 trappen op, maar op de laatste trede struikelt hij, de sleutel vliegt uit zijn hand en breekt in 100 stukjes! De monnik gaat weer naar beneden en vertelt de ramp aan de hoofdmonnik.
"Geeft niet, mijn zoon," zegt deze en geeft hem een tweede glazen sleutel.
De monnik gaat nu wat voorzichtiger de trappen op en haalt het naar boven zonder ongevallen. Hij ziet een deur waarachter hij duidelijk het huilen kan horen. Met trillende handen haalt hij de sleutel tevoorschijn, maar hij trilt zo dat hij de sluetel weer laat vallen! Diep bedroefd loopt hij weer naar beneden. Nu zal hij nooit weten wat er achter die deur zat. Hij vertelt het met gebogen hoofd aan de hoofdmonnik en deze knikt begrijpend.
"Mijn zoon," zegt deze, "ik geef je nog een kans!"
Hij geeft de man een derde sleutel.
"Dit is wel de laatste sleutel, dus wees er voorzichtig mee!"
Heel voorzichtig loopt de man de trappen op en met twee handen haalt hij de sleutel uit zijn zak... zijn handen zijn glibberig van het zweet, maar ondanks dat krijgt hij toch de sleutel in het slot! Hij hoort het huilen heel duidelijk achter de deur... Langzaam draait hij de sleutel in het slot en hij hoort een klik... De deur schuift open... En wat ziet hij? Wat ziet hij...?
Tja, daar moet je monnik voor worden.
0515021@ptfe22.hro.nl
(Gepubliceerd op Internet, adres: http://www.concentra.be/files/moppen.html#bottom)
Beschrijving
Een man hoort in een toren van het klooster gehuil. Hij krijgt te horen dat dit het geheim van het klooster is. De man wil het ontraadselen en wordt monnik. Van de prior krijgt hij een glazen sleutel mee, maar die laat hij tot tweemaal toe kapot vallen. Met de derde glazen sleutel opent hij de deur en wat ziet hij? Om dat te weten te komen, moet men eerst monnik worden.
Bron
n.v.t. Gepubliceerd op Internet, adres: http://www.concentra.be/files/moppen.html#bottom
Commentaar
20 december 1996
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21