Hoofdtekst
Me: En... dan had je de waterwezens, die wij dan meestal meerminnen plegen te noemen. Er zijn ook meermannen. Vroeger hebben vissers op de Zuiderzee die wel gevangen, of per ongeluk in hun netten gekregen. En vandaar, dat je in oude stadjes, zoals Enkhuizen en Medemblik, gevelstenen ziet waarop afgebeeld meerminnen. Dus, vrouwelijke gedaanten, maar die uitlopen in een visstaart in plaats van benen. Die zijn er ook altijd geweest, ook in alle landen. Hebben wel eens met mensen een zeker verbond aangegaan. Kennen jullie de sprookjes van Andersen?
Yv/Mi: Ja, Ja
Me: Nou, de kleine zeemeermin, weet je nog? Ze hadden een zekere neiging tot de mensen en dan gebeurde het wel eens dat ze overvallen werden en door een menselijke man mee naar huis genomen, en dan werden ze zijn vrouw. Maar, dan mocht hij op vrijdag niet kijken als ze in het bad ging. En dan in, en ... want ze konden dat water niet missen, hè. Dus dan maakten ze een of andere teil met water en gingen daar voor hun plezier in en ook om te kunnen leven. En op een dag, dan vonden ze in een kast haar oorspronkelijke visstaart, die ze dan veranderd hadden in een paar benen. En dan waren ze zo gelukkig, en dan namen ze die mee, en dan verdwenen ze, en dan kwam die man thuis en dan was ze weg. Dan konden ze het niet langer uithouden bij de mensen.
Yv/Mi: Ja, Ja
Me: Nou, de kleine zeemeermin, weet je nog? Ze hadden een zekere neiging tot de mensen en dan gebeurde het wel eens dat ze overvallen werden en door een menselijke man mee naar huis genomen, en dan werden ze zijn vrouw. Maar, dan mocht hij op vrijdag niet kijken als ze in het bad ging. En dan in, en ... want ze konden dat water niet missen, hè. Dus dan maakten ze een of andere teil met water en gingen daar voor hun plezier in en ook om te kunnen leven. En op een dag, dan vonden ze in een kast haar oorspronkelijke visstaart, die ze dan veranderd hadden in een paar benen. En dan waren ze zo gelukkig, en dan namen ze die mee, en dan verdwenen ze, en dan kwam die man thuis en dan was ze weg. Dan konden ze het niet langer uithouden bij de mensen.
Onderwerp
SINSAG 0032 - Das gefangene Meerweib 
SINSAG 0032 - Das gefangene Meerweib 
Beschrijving
Er zijn de waterwezens, die men meermin noemt. Vroeger werden meerminnen wel gevangen, vrouwelijke figuren, met een visstaart. Meerminnen gingen ook verbintenissen aan met mensen, zoals in een sprookje van Andersen. Meerminnen konden dan de vrouw worden van een menselijke man. De man mocht alleen niet kijken als ze in bad ging. Op een dag kon de meermin toch heimwee krijgen naar haar visstaart en dan was ze ineens verdwenen. De meermin kon het dan niet langer uithouden bij de mensen.
Bron
interview Bussum, 3-4-1997
Commentaar
3 april 1997
Das gefangene Meerweib
Naam Overig in Tekst
Andersen
Andersen
Naam Locatie in Tekst
Zuiderzee
Zuiderzee
Enkhuizen
Enkhuizen
Medemblik
Medemblik
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21