Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

MUYLD009

Een sage (mondeling), donderdag 03 april 1997

c17d4839-03e7-4db6-a5fd-b7b481ca9518.jpeg
1213.jpg

Hoofdtekst

Me: Op een keer was er in een boerengezin, waar een volwassen zoon nog thuis was - die blijven daar heel lang thuis, want die zijn zo arm. En die ging iedere dag naar de akker, en op een dag kwam hij niet thuis. En ze moeder zei: "De fairies". Ze wachtten, wat kon je anders doen? Na een week kwam hij thuis als een oud mannetje, helemaal krom en moe en zag er heel akelig uit, ging op z'n bed liggen en was na drie dagen dood. Want de elfen, speciaal die fairies, hebben macht over de tijd. Daar kunnen ze mee toveren. Ze kunnen de tijd inkrimpen of uitrekken.
Het gebeurt daar nog al es dat iemand, in het bos een beetje verdwaald raakt, hij hoort muziek: "Hé, waar kan dat vandaan komen?" Hij raakt van het pad af op zoek naar die muziek en wat ontdekt hij daar? Een feest van de elfen. En het is al schemerig en het begint al donker te worden, en die muziek is zo betoverend, en die elfen dansen daar, dat is de moeite waard om naar te kijken. En hij staat zo achter een boom te gluren, maar ze merken hem wel op en ze nodigen hem uit: hij mag ook wel deelnemen aan het feest. En daar krijgt hij allemaal heerlijke dingen opgedist, eten en drinken, en de muziek is mooi, en alles is heerlijk en even raken ze hem aan en dan is hij net zo klein als zij. En dan kan hij zo met ze converseren, telepatisch, het gaat allemaal vanzelf, en warempel, daar komen ze met een schattig elfje aan, en daar mag hij mee trouwen. En hij is alles vergeten van zijn mensenleven en er wordt een groot bruiloftsfeest gevierd, enzovoort. Hij beleeft van alles. Het is voor zijn gevoel of hij tientallen jaren daar onder de elfen leeft en allerlei dingen overkomen hem. En dan eindelijk, dan hebben ze een beetje genoeg van hem en dan slaapt hij 's nachts in, in z'n elfenwoning in het bos. En hij wordt wakker en die hele woning is weg, het is een heel gewoon bos, heel nuchter, en de zon is net op. En er is niets van de elfen te zien, en hij heeft z'n gewone grote lichaam weer. En dan gaat hij maar naar huis, maar agosj, het is al 's morgens vroeg, en hij is moe en dan merkt hij dat eigenlijk een heleboel verouderd is. Eindelijk komt 'ie thuis, nou, soms zijn de ouders dood in die verhalen, want het is al zo lang geleden. Maar, hij vindt dan nog wel mensen van de familie die zeggen: "Huh, waar kom jij vandaan?"
"Nou, zo lang ben ik toch niet weg geweest?"
"Wat? We herkennen je wel omdat we een portret van je hebben, maar dat is tachtig jaar geleden."
Zulke dingen. Voor hem was het maar heel kort. En het omgekeerde krijg je ook, dat het allemaal is alsof er maar een nacht voorbij is en het is zo lang. En alle mogelijke avonturen met de fairies, die hebben de mensen nog in Ierland. Dat is daar nog heel gewoon.

Beschrijving

Op een dag kwam een boerenzoon niet thuis van de akker. Zijn moerder dacht meteen aan de fairies. Na een week kwam hij als oud mannetje thuis en was binnen drie dagen dood.
Of iemand raakt verdwaald in het bos en blijkt dan in de elfenwereld te zijn opgenomen. Hij mag mee doen aan het elfenfeest en hij mag trouwen met een elfje. Als ze genoeg van hem hebben wordt hij ineens weer wakker als groot mens in het bos. Teruggekomen in het dorp blijkt dat alles veranderd is. De tijd is veel sneller gegaan dan hoe hij het ervaren had.

Bron

interview Bussum, 3-4-1997

Commentaar

3 april 1997
Zie onder Beeld voor een tekening van Minke Priester.

Naam Locatie in Tekst

Ierland    Ierland   

Datum Invoer

2013-03-01 14:46:21